Nooit dezelfde rivier

Nooit dezelfde rivier

Anneke Claus

Hij stond op de hoge duikplank, ik zag hoe hij heel hard niet naar beneden keek. Op weg naar huis sloeg de soldaat van nummer twee hem alsnog met zijn knoet. Even later had die soldaat ook bloed.

Een wat heet voorlijk meisje uit de straat zei langs haar neus weg dat ze niks aanhad onder haar leren jas. Toen keek hij wel naar beneden, maar daar waren alleen maar stenen.

Nu moeten we onze ergernissen gewoon even wat vaker naar elkaar terugkoppelen. Dat zei hij echt, zij hebben het ook gehoord.

Ik zou met geen mogelijkheid kunnen zeggen hoe oud hij wordt vandaag. Hij heeft een dochter die op ballet zit en spreekt de taal van de bezetter. In zijn bijzijn kan ik bijna niets meer zeggen. Alleen als ik zing ben ik vrij.

Soldaten vragen altijd om hetzelfde: drank, tabak, hoeren, moeders, het verloren paradijs.

In mei verschijnt Begrafenis van de mannen, van Anneke Claus. Meer informatie vindt u hier.


Gepost in: poëzie op 2016-03-12

Door Anneke Claus

Anneke Claus leeft het leven, houdt van de liefde en vreest de dood. In die hoedanigheid beklom ze vele literaire podia en was ze van 2009 tot 2011 stadsdichter van Groningen, waar ze nog altijd woont en werkt. In mei verschijnt de bundel Begrafenis van de mannen.


Ook van Anneke Claus

Voorpublicatie: poëzie van Anneke Claus uit nieuwe bundel

In 2018 verschijnt bij Lebowski Bekentenissen van een ecologische huurmoordenaar, de nieuwe poëziebundel van Anneke Claus. Hier een preview!


daar sta je dan, in je goeie goed

de stem in je hoofd
die als het even tegenzit zaagt ‘ik wil dood’




recente posts

#unteilbar

#unteilbar

Karolien Berkvens
Gepost op: 2018-10-15 in: current affairs
Derealisatie

Derealisatie

Jonah Falke
Gepost op: 2018-10-11 in: faits divers
Gepost op: 2018-10-10 in: current affairs