Links is voor losers

Links is voor losers

Joost Vandecasteele

Sinds 26 mei gedragen linkse partijen zich als na een dronken onenightstand: verdwaasd en zoekend naar uitvluchten. Met de SP.A die stamelt van ‘We hebben niet echt verloren, want Leuven viel mee’. Wat ook de officiële stads­leuze is, zolang je dat constante irritante gekletter van rolkoffers over kasseien negeert.

Groen belooft tegen 2068 een antwoord te hebben op salaris­wagens en onverdoofd slachten, tot Ecolo hen weer tegenspreekt.

Eenzelfde misplaatst gejuich bij de Brusselse PVDA na één zetel winst dankzij DierAnimal of Sanseveria Samen (een van de twee ­partijnamen is niet verzonnen). Met op de lijst een marxiste die het lerarentekort wou oplossen met de geniale ingeving ‘minder leraars ontslaan’.

Terwijl Jinnih Beels (SP.A) met peuterlogica het burgemeesterschap van Antwerpen opeist, heeft ze nu door dat angst beter scoort dan koopkracht. Wat al geweten is sinds de prehistorie, toen grotten werden bestuurd door de Pas Op Achter U-Partij.

Dankzij die angst profileert rechts zich nu als de rebelse stem, door zelfs homorechten te claimen (toch voor de volle twee minuten). Op voorwaarde dat het islamistische homofobie is. West-Vlaamse homohaat is gewoon een jeugdzonde van een 45-jarige, verkondigt Vlaams Belang, terwijl het 19-jarige klimaatbetogers uitscheldt.

Opnieuw zit links vast in zijn verkrampte mantra van redelijkheid, met zijn ‘we hebben het niet goed uitgelegd’ en ‘feiten spreken voor zichzelf’. Maar de tijd van feiten is voorbij. Politiek is emotie geworden en alleen verontwaardiging maakt nog indruk. Dus stop met zo saai te zijn.

Begin met krachten te bundelen. Want elk excuus van Groen en de SP.A om niet te fusioneren, is gênant geworden. Het is een kwestie van ego’s. Ze bekvechten als schipbreukelingen op een electoraal eilandje over de laatste kokosnoot. ‘Ja maar, ja maar, we verschillen van mening over dat detail op pagina 284 en die minister heeft in 1997 iets gemeens over ons gezegd.’

Stop met zo bang te zijn om te provoceren. Elke vooruitgang werd als beledigend ervaren door degenen die het niet snapten. Maar toch blijft dit een maatschappij die aangepast is aan de ergsten en de stomsten onder ons. En die durven we niet te bruuskeren.

In Brussel worden voetgangers doodgereden op zebrapaden en het enige wat we verzinnen, zijn paaltjes. Wagens worden in metrostations geduwd, paaltjes aan de ingang. Want echt ingaan tegen deze egoïstische agressie zou tere zieltjes schaden en stemmen kosten.

Nog één tip, stop met zo zielig te doen. Het is niet schattig, die onder­liggende boodschap dat links voor ­losers is. En nee, claim die term niet zoals Vlaams Belang dat deed met ‘paljassen’. Want de SP.A voelt al als een kopie van een kopie van een kopie.

Deze column is eerder verschenen in De Standaard.


Gepost in: current affairs op 2019-06-12

Door Joost Vandecasteele

Schrijver, scenarist en komiek Joost Vandecasteele (1979) gelooft heilig in de kracht van mengvormen. Zo werkt hij momenteel samen met Happy Volcano aan een literaire game en wordt zijn eerste boek, Hoe de wereld perfect functioneert zonder mij, omgevormd tot een televisiereeks door de bekroonde filmregisseur Pieter Van Hees. In 2016 verscheen de roman Jungle bij Lebowski. Bella is zijn zesde boek.


Ook van Joost Vandecasteele

Fragment 'Massa'

Afgelopen week verscheen de heruitgave van Massa van Joost Vandecasteele, en ter gelegenheid van deze uitgave is een fragment te lezen op het Lebowski Blog. Massa is het verhaal van Margot, iemands ex en ietwat verloren. Ze gaat aan de slag bij het schimmige Blurred Inc, een bedrijf dat de restjes van multinationals oplapt. Uitzonderlijk getalenteerd en opererend op het randje van het illegale dringt ze steeds dieper door in deze verborgen wereld. Tot ambitie alle redelijkheid overtreft. Tot een weg terug onmogelijk is. 


'De Vlaamse ruk naar rechts is een puberale reflex'

Het Vlaamse politieke landschap is na de verkiezingen sterk verdeeld, ziet Joost Vandecasteele. ‘Opnieuw is er de oproep te luisteren naar de constant misnoegden.’




recente posts

De pont

De pont

Timo Bruijns
Gepost op: 2019-11-08 in: proza
Een bos bloemen

Een bos bloemen

Jonah Falke
Gepost op: 2019-11-07 in: proza