Kunstenaarsbenodigdhedenwinkel

Kunstenaarsbenodigdhedenwinkel

Jonah Falke

Het is infantiel om je druk te maken over dingen waar je geen grip op hebt. Dat klinkt redelijk maar een recept tegen ongemak is het niet. Toeval bestaat niet, alles wordt bepaald; dat neigt naar religie. Of zoals mijn oma het verwoordt: ‘Zelf kun je helemaal niks, je moet alles afwachten.’

Deze column is ook te beluisteren, ingesproken door Jonah Falke zelf.

Gisteren werd ik in een kunstenaarsbenodigdhedenwinkel geholpen door een behoorlijk dikke vrouw. Haar ogen lagen zo diep in haar schedel, het leek alsof ze er door een beeldhouwer met zijn duimen te ver in waren gedrukt. Het zorgde voor een diepe zwarte schaduw rondom haar ogen. Volgens sommigen is God de beeldhouwer en de mens klei.

‘Ben je al lang bezig?’ vroeg de vrouw.

Ik zei dat ik al even bezig was.

‘Ik ken er genoeg, maar dan komt er een kind en dan moet er brood op de plank.’

‘Het scheelt dat ik niet zoveel kinderen heb.’

De vrouw kon er niet eens een beetje om lachen, maar je kunt een ander volgens mij nooit de schuld geven van je mislukkingen.

‘Mijn kinderen zitten op de universiteit, elke maand een zak geld - flush.’ Op het moment dat ze flush zei trok ze met haar hand aan een onzichtbaar touw.

Ik keek omhoog, naar het systeemplafond, en zei: ‘Ja.’ Daarna maakte ik aanstalten om de winkel uit te lopen.

Ze zei: ‘Je begint zeker pas net, wat heerlijk moet dat zijn.’

De vrouw dacht misschien dat ik een charlatan was.

Dat klopt, en dat wil ik graag zo houden want meer dan een fanatieke amateur ben ik niet. Toch werd ik kwaad, ik wilde er weg, had zin om te slaan. Maar een ander de schuld geven van je eigen ongemak is te doorzichtig. Dus liep ik zwijgend maar grijnzend de winkel uit en dacht: ik ga door met het verkwanselen van alles en iedereen en zal later een kind opvoeden dat ongelukkiger is dan ik ooit zal zijn.


Gepost in: proza op 2017-01-19

Door Jonah Falke

Jonah Falke (1991) werd geboren in Ulft en studeerde fine art painting aan ArtEZ, Enschede. Hij exposeerde in binnen- en buitenland en maakte als frontman van de band Villa Zeno de plaat Self Made Woman. In 2016 verscheen zijn debuutroman Bontebrug. Hij schreef voor Vrij Nederland, See All This, ELLE, HP/De Tijd en VPRO Nooit meer slapen en is vaste columnist bij de Gelderlander en op het Lebowski Blog.


Ook van Jonah Falke

De wereld van gisteren

Vannacht ben ik te gast bij Nooit Meer Slapen op Radio 1 om te praten over mijn nieuwe roman De mooiste vrouw van de wereld, en wie weet wat nog meer. Een redacteur vroeg me om drie audiofragmenten uit te kiezen voor de uitzending. Het eerste waaraan ik dacht was een man die op de radio, ik denk dat het vorig jaar was, sprak over zijn favoriete boek: De wereld van gisteren van Stefan Zweig. Ik zocht me een ongeluk maar zonder succes. Ik koos andere fragmenten.


Tuymans

Onlangs gaf iemand me het recent verschenen boek Tuymans volgens Tuymans over de wereldberoemde Belgische schilder Luc Tuymans. Ze zei: ‘Het boek is gesigneerd, het schijnt erg grappig te zijn.’
‘Maar dat is toch een hele ernstige, humorloze man?’ vroeg ik.
Ze haalde haar schouders op. Ik keek naar de handtekening. De slordige krabbel had van iedereen kunnen zijn.




recente posts