Jonah Falke bij Nooit meer slapen (1): Actualiteit

Jonah Falke bij Nooit meer slapen (1): Actualiteit

Jonah Falke

In 2015 sloot ik vriendschap met een oude dame uit de Rivierenbuurt in Amsterdam. In de oorlog verbleef ze bij een gezin in de Achterhoek, vlak bij waar ik opgroeide. Dit gegeven was voldoende om aan een vriendschap te beginnen. Ze sprak over de oorlog alsof het de gelukkigste tijd van haar leven was.

Afgelopen juni bezocht ik haar weer, nadat ik haar twee jaar niet had gezien. Aan de keukentafel wilde ze het over ‘het schrijven’ hebben. Deze vrouw was, naar eigen zeggen, de eerste columnist van Nederland. In de jaren zestig had ze een wekelijkse rubriek in de Libelle, over het opvoeden van kinderen.

Ik zei dat ik columns schreef. Ze vroeg waar die over gingen. Ik had geen hapklaar antwoord.

Verbaasd zei ze: ‘Doe je niks met de actualiteit?’

‘Nee, niet per se,’ zei ik.

Ze keek me aan alsof het een belededing was, een belediging voor het leven en de wereld, en alles wat daarbij hoort.

Nogmaals vroeg ze: ‘Maar waar schrijf je dan wel over?’

Ik zei: ‘Lees ze maar.’ En ik hoopte of veinsde dat het over meer zou gaan dan louter navelstaarderij. Tot me dit programma, Nooit meer slapen, te binnen schoot.

‘Oja,’ zei ik ‘Een paar keer per jaar bellen ze van Radio 1, of ik columns voor ze wil schrijven, en die zijn altijd gebaseerd op de actualiteit.’

Ik had het vandaag over Griekenland kunnen hebben die het noodhulpprogramma verlaat, of over Poetin die een bruiloft in Oostenrijk bezocht en zich op de dansvloer wierp, of over de mensen op Schiermonnikoog die al een paar dagen niet meer kunnen pinnen. Maar, dat doe ik niet.

Afgelopen juni maakte mijn oude vriendin bij 20 augustus een aantekening in haar agenda, en ze beloofde om te luisteren. Het enige actuele aan dit stukje is dus dat zij op moment met ons meeluistert. Ik zou haar de groeten willen doen en een goede nachtrust wensen.

*

Jonah Falke schrijft 20 t/m 24 augustus voor VPRO's Nooit meer slapen stukjes over de dag die was. Je kunt de column ook terugluisteren.


Gepost in: current affairs op 2018-08-21

Door Jonah Falke

Jonah Falke (1991) werd geboren in Ulft en studeerde fine art painting aan ArtEZ, Enschede. Hij exposeerde in binnen- en buitenland en maakte als frontman van de band Villa Zeno de plaat Self Made Woman. In 2016 verscheen zijn debuutroman Bontebrug. Hij schreef voor Vrij Nederland, See All This, ELLE, HP/De Tijd en VPRO Nooit meer slapen en is vaste columnist bij de Gelderlander en op het Lebowski Blog.


Ook van Jonah Falke

Blind

Suïcidaal leek hij niet maar hij viel wel bijna voor de trein. Een blindeman met een zelfgemaakte stok stiefelde verloren met al zijn bagage aan de rand van het spoor. Wachtenden keken toe aan en lieten hem spartelen. Ook ik keek slechts. Maar mijn geliefde is van het sterke geslacht: ze wierp haar broodje in mijn handen en stapte op hem af.


Hotel Du Parc

Net toen de trein de grens passeerde schreef mevrouw Snick dat ze me wilde treffen in Hotel Du Parc te Oostende. Els Snick promoveerde op het werk van mijn favoriete schrijver Joseph Roth. Ze houdt hem ‘in leven’ door zijn werk te vertalen en onder de aandacht te brengen. Al jaren wil ik haar ontmoeten en bedanken. Toevallig moest ze in Oostende zijn voor de boekpresentatie van Koen Peeters.




recente posts

Gepost op: 2019-06-17 in: faits divers
Blind

Blind

Jonah Falke
Gepost op: 2019-06-13 in: faits divers
Links is voor losers

Links is voor losers

Joost Vandecasteele
Gepost op: 2019-06-12 in: current affairs