Homoseksuele verlangens

Homoseksuele verlangens

Arnon Grunberg

Omar Mateen,
Volgens The New York Times was u instabiel en grof maar bij tijd en wijle ook charmant. Nou ja grof, (abusive) – volgens het artikel hebt u u uw vrouw mishandeld. Grof is dus misschien een wat al te lichtzinnige vertaling van ‘abusive’.

Op een nacht kwam u thuis en u zou, zo vertelt uw ex-vrouw aan reporters van voornoemde krant (Marc Mazzetti, Eric Lichtblau en Alan Blinder), haar gewurgd hebben. U zou het geprobeerd hebben. Ze mocht ook het huis niet uit. Nu zijn er ongetwijfeld meer mannen die ’s nachts thuiskomen en hun vrouw proberen te wurgen – we weten allemaal hoe mannen kunnen zijn – maar die schieten vervolgens niet bijna vijftig mensen in een homoclub dood. Of homoclub, zullen we het gewoon nachtclub noemen? Disco mag wat mij betreft ook. Tussen het wurgen van uw vrouw en het neerschieten van mensen moeten we kortom niet meteen al te veel verbanden leggen.

Zoals we hoe dan ook moeten oppassen met het leggen van verbanden. Voor je het weet beland je in akelig determinisme. Probeerde zijn vrouw te wurgen dus moest wel bijna vijftig mensen in een nachtclub doodschieten. Is moslim, dus kon bijna niet anders dan vijftig mensen in een disco vermoorden. Dat willen mensen graag geloven, Trump en de zijnen, en er zijn veel zoals Trump. In de Nederlandse krant waarvoor ik dagelijks schrijf liet een columnist vandaag doorschemeren dat hij het wel prima vind dat er minder moslims in Amerika zouden zijn. Hoe moeten we dat doen? Gedwongen steriliseren? Of een reservaat maken in Arizona met wat hekken eromheen? En dan volpompen met drank in de hoop dat ze langzaam uitsterven?
Nog afgezien van het feit dat dergelijke uitspraken de Amerikaanse ziel verraden – ik mag het woord ‘ziel’ in dit verband gebruiken – en van antiamerikanisme getuigen. Trump vertegenwoordigt een specifieke vorm van antiamerikanisme, maar dit terzijde.

Laat ik het zo zeggen: is deze schietpartij anders dan alle andere schietpartijen die de VS hebben geteisterd? Anders omdat het de dodelijkste schietpartij is of anders omdat u een moslim was of bent –blijf je na je dood moslim?

The New York Times bericht dat u rondbazuinde dat u Joden, homo’s en andere minderheden haatte. Ben benieuwd wie die andere minderheden zijn.
En uw vader begrijpt er niets van. ‘Hij was geboren in Amerika,’ zegt uw vader. ‘Hij ging naar school in Amerika.’

School en geboorte zijn geen garantie. Zoveel blijkt maar weer. En wie weet hoe makkelijk het is aan wapens te komen – niet alleen in Amerika trouwens – weet ook dat het een wonder is dat er betrekkelijk weinig aanslagen worden gepleegd.
Naar alle waarschijnlijkheid hebt u zich beroepen op IS, zonder werkelijk in dienst te zijn van IS. Dat is het curieuze aan dergelijke organisaties. Iedereen kan beweren in dienst van IS te staan.

Als ik mensen morgen doodschiet en een briefje achterlaat dat ik een IS-soldaat was, gaan ze mijn boeken en columns napluizen en roepen ze: zie je wel.
Hooguit zal iemand vragen: wanneer heeft hij zich dan stiekem bekeerd? Misschien toen hij in Rotterdam met Dyab Abou Jahjah lunchte. Je bekeert je zo, dat is bekend.

Obama had volkomen gelijk toen hij zei dat een aanval op een Amerikaan, ongeacht zijn huidskleur, zijn religie, zijn seksuele voorkeur, een aanval op alle Amerikanen is. Het NAVO-principe, maar dan anders. Tegelijkertijd kan dergelijke solidariteit niet van individuele burgers worden verwacht. De hysterische rouw die meer met vijandbeelden te maken heeft dan met medeleven met de nabestaanden stond me tegen na 9/11, na MH 17, na Brussel, na Parijs. Ik ben op dat gebied sinds september 2001 niet veranderd en de hysterische burger evenmin.

Het moet me nog van het hart dat de New York Times suggereerde dat u zelf misschien stiekem ook wel homoseksuele verlangens zou hebben gehad. Wie niet, wie is werkelijk zonder dergelijke verlangens? Misschien de doden.

Hoewel we ook weer voorzichtig moeten zijn met beweringen als: dit krijg je van repressie. Aan de andere kant, een beetje openheid, de repressieve tolerantie, is volgens mij gezond voor mens en maatschappij. Ik denk in dit verband aan Haneke’s film Das weiße Band, waarin een verband wordt gelegd tussen repressie en fascisme.

En ik vermoed dat veel mensen die moslims haten stiekem seksuele fantasieën over moslims hebben. Laten we de haat niet te veel seksualiseren.
Wij kunnen niet anders dan de gewelddadige extremisten zo veel mogelijk negeren om te voorkomen dat eenlingen en kleine gewelddadige groepjes onze maatschappij veranderen. Dat gebeurt al. Maar het is een treurige ontwikkeling die tegengewerkt dient te worden.

Doorleven alsof er niets gebeurd. Dat is voor de nabestaanden van de slachtoffers moeilijk maar voor hen die de slachtoffers niet hebben gekend is dat de enige juiste oplossing.

Ik was verleden week in het Midden-Oosten en daar herhaalde ik de woorden die ik al in april in 2007 in Libanon had gehoord. De enige oplossing voor het Midden-Oosten is een seksuele revolutie. Dat geldt allang niet meer voor het Midden-Oosten – het Midden-Oosten is overal, in Amerika, in Europa, en de seksuele revolutie boekt net als veel andere revoluties weinig vooruitgang.

Verder moeten we uw naam vergeten.

Arnon Grunberg

 

Arnon Grunberg schrijft wekelijks een brief in HUMO, onder de titel "De mailbox van Arnon Grunberg". Deze brief aan Omar Mateen werd met toestemming van HUMO doorgeplaatst op ons blog. Hier is de link naar ons favoriete tijdschrift in Vlaanderen.


Gepost in: current affairs op 2016-06-22

Door Arnon Grunberg

Arnon Yasha Yves Grunberg is geboren in Amsterdam in 1971 en werd op zeventienjarige leeftijd van school gestuurd. Op zijn negentiende begon hij een uitgeverij gespecialiseerd in niet-Arische, Duitse literatuur. Zijn eerste roman, Blauwe maandagen, werd bekroond met de Anton Wachterprijs voor het beste debuut en werd vertaald in dertien talen. Hij was toen slechts drieëntwintig jaar oud.
Bij Lebowski verschenen in 2004 De joodse messias (shortlist Gouden Uil en AKO Literatuurprijs) en in 2008 Onze oom (shortlist Libris Literatuurprijs). In 2016 verschijnt op Moederdag de roman Moedervlekken.


Ook van Arnon Grunberg

'Mijn moeder zou heel trots geweest zijn'

Arnon Grunberg verzorgt – samen met de Vlaamse dichteres Charlotte van den Broeck – de openingsspeech op de Frankfurter Buchmesse. ‘Ik zal niet nalaten om iets te zeggen over de wereld, ons huidige Europa en de vluchtelingencrisis. Maar wat kan literatuur helemaal bewerkstelligen?’

 


Werelddominantie

Op 25 augustus jongstleden stelde Nicholas Kristof, columnist voor The New York Times, dat vandaag, tot onze schaamte, Anne Frank een Syrisch meisje is. 
 




recente posts

Worst

Worst

Jonah Falke
Gepost op: 2018-01-19 in: current affairs
Gepost op: 2018-01-19 in: faits divers
Taal

Taal

Sabine van den Berg
Gepost op: 2018-01-19 in: faits divers
Waarheid

Waarheid

Jonah Falke
Gepost op: 2018-01-18 in: current affairs