Grot (Jeroen Blankert)

Grot (Jeroen Blankert)

Anonymous

Jeroen Blankert put iedere week uit het nieuws, maar wel vrij onbelangrijk nieuws.
 

Vandaag: een 65-jarige man, die zwaargewond vastzat in een van de diepste grotten van België, is gered. De ervaren speleoloog gleed zaterdagmiddag uit en viel meters omlaag in de grot in het Waalse Yvoir. 

Gelukkig is er soms ook goed nieuws. Nou ja, natuurlijk is het helemaal niet leuk dat die man zo diep naar beneden viel en ook nog zijn heup brak, maar hij is wel gered. Bovendien was de man speleoloog, dus hij wist in zekere zin waar hij mee bezig was. Dit soort dingen overkomen ook wel eens mensen die juist een hekel aan grotten hebben. Die met een grote boog om grotten heen lopen. Die denken van 'geef mij maar de vaste grond onder de voeten, dan weet je wat je hebt .' En als zo iemand dan ineens in een zeer diepe spleet valt is dat veel erger. Zelfs als die persoon dan achteraf gered wordt. Zijn of haar afkeer van grotten zal door zo'n gebeurtenis zeker niet minder worden. Wij begrijpen speleologen ook niet zo goed. Een klein gezellig grotje op zijn tijd kunnen we best hebben hoor, zeker als we een goede zaklamp bij ons hebben en als we omkijken we nog steeds het licht van ingang kunnen zien. Dat is best leuk. En goed, vooruit, een druipsteengrot met een meertje er in, samen met een gids en een groepje toeristen en overal hekjes en touwtjes om je aan vast te houden, terwijl er om de tien meter een felle lamp brandt, dat kan ook. Maar om nu in de diepste krochten van moeder aarde op je buik door een hele smalle spleet te kruipen, terwijl er grote kans op instorting of verdwaling is, en de plotseling sterk opkomende gedachte dat er tussen onszelf en de schitterende buitenlucht, desnoods tussen onszelf en een vies regenachtig druilweer, vierhonderd meter graniet zit, dat lijkt ons niks. Nee, we houden het op een ondiepe uitholling in de rotswand, niet meer dan zeg, vijf meter diep en drie meter hoog. Genoeg voor wat beschutting maar te ondiep voor rare verassingen, met een vuurtje er voor, een prettig gezelschap, opbeurende dranken en gegrilde lekkernijen. Dat is ons soort grot.

Jeroen Blankert is ex-drummer, kunstschilder en uitbater van cultureel café De Nieuwe Anita, waarvoor hij de laatste vijf jaar bijna iedere dag een korte wervende, grappige of diepzinnige tekst op Facebook schreef, ter lering en vermaak van de gasten. Nu inzake current affairs op het Lebowski Blog.


Gepost in: current affairs op 2019-02-20

Door Anonymous


Ook van Anonymous

Het is niet aan je te zien #9. Bittere pillen (Ko van 't Hek)

Depressie is een ziekte die niet altijd zichtbaar is. Het was Ko van ’t Hek bijvoorbeeld niet aan te zien. Maar uitleggen wat je doorstaat tijdens een depressie bleek ook ondoenlijk. Inmiddels gaat het beter met hem en lukt het hem te zeggen wat daarvoor, net als veel anderen die last hebben van een depressie, niet lukte.


De komkommer: een veelzijdige staaf, groen, nat. Drie recepten

Deze week loopt er bij Lebowski een komkommeractie: het is immers komkommertijd. Wie een komkommer langsbrengt op de uitgeverij, mag een boek uitzoeken. Inmiddels loopt het aardig storm en dus zijn we op zoek naar de lekkerste komkommerrecepten. We delen graag drie tips voor komkommerlovers.




recente posts