Dat sms'je had hetzelfde effect op me als het blauwe kruisje op de zwangerschapstest

Dat sms'je had hetzelfde effect op me als het blauwe kruisje op de zwangerschapstest

Elke Geurts

De tweede dag nadat ik een huis heb gekocht. Ik kan het nog niet echt geloven omdat je het verder helemaal nergens aan merkt. 

Het is natuurlijk ook nog niet echt gekocht. Ik moet het voorlopig koopcontract zelfs nog tekenen. Er is alleen dat sms’je waarin staat: ‘Hoi Elke, gefeliciteerd, het is gelukt, bel me maar even. Groet, de makelaar.’

Ik zal even vertellen wanneer ik het smsje precies kreeg. Het was anderhalve dag geleden. Een zwoele doordeweekse avond. We vierden de verjaardag van de dertienjarige met een gourmet in de achtertuin. Vader, moeder, zusje en de beste vriendin van de jarige. We waren al halverwege de maaltijd. Het was heel gezellig. Iedereen rommelde met een eigen pannetje. Ex en ik dronken een glaasje champagne op het feit dat we dertien jaar geleden voor het eerst ouders waren geworden.

We dronken op de gelukkigste dag van ons leven. Ik weet zeker dat ik, als het hierover gaat, nog wél voor twee kan spreken. Ik weet dat ex en ik na de geboorte van onze eersteling zo veel geluk en liefde ervoeren dat het bijna niet meer normaal was. Dat we het leven toen allebei als volmaakt beschouwden.

Oké, het is dertien jaar later en met het leven en de volmaaktheid ervan heel anders gesteld. Nu zaten we, als gebroken gezin, samen rond de gourmettafel.

Op zeker moment liep ik even naar binnen, misschien om naar het toilet te gaan, ik weet niet meer wat ik binnen ging doen, maar ik kwam langs het aanrecht waarop mijn telefoon in de oplader lag.
 

Spontaan

Die ochtend had ik wel - op het laatste moment nog - geboden op een huis, maar daar was ik nauwelijks mee bezig. Aan de telefoon had ik er spontaan nog tienduizend euro bovenop gedaan. Het was een klein huisje, maar de prijzen in Amsterdam zijn krankzinnig. Het helpt niet om daar niet aan mee te doen.

Het sms’je dat ik kreeg, had hetzelfde effect op me als het blauwe kruisje dat ik ooit op de zwangerschapstest zag verschijnen en daarmee vertelde dat mijn hele leven zou veranderen. Meer bewijs was er nog niet.

Als een ander mens keerde ik terug naar het feestgedruis in de tuin. Ik keek naar ex, die net nietsvermoedend opkeek met een mini-pannetje in zijn hand.

“Het is gelukt.” Ik hield mijn telefoon omhoog. “Wat nu?”

“O, o.”

“We gaan het dus echt doen”, zei ik.

 

Deze column is eerder gepubliceerd in Trouw. Elkes roman heet Ik nog wel van jou. Luister hier naar onze podcast met Elke Geurts over haar roman en scheiding.

Foto door Wutthichai Charoenburi.


Gepost in: faits divers op 2018-05-28

Door Elke Geurts

Deze column is eerder gepubliceerd in Trouw. De roman Ik nog wel van jou verscheen onlangs bij Lebowski.


Ook van Elke Geurts

Elke Geurts neemt afscheid; eerst gingen haar columns over een huwelijk, toen over een scheiding, nu is er een nieuw leven

Elke Geurts neemt afscheid. Haar Tijd-column ‘Over een huwelijk’ werd ‘over een scheiding’, en ten slotte ‘over een nieuw leven’. Als lezers leefden we mee, huiverden we soms en stonden versteld.


‘Ik vind jou een moeder van niks!’ zei mijn dochter

We waren in haar kamertje met het bloemetjesbehang. Een laatste streep zonlicht viel naar binnen. De negenjarige had net gedoucht, en draaide haar haren in de handdoek.

Ik lag al een tijdje op haar bed te wachten. De avonturen van Saskia en Jeroen in de aanslag.




recente posts