ACTUEEL

NIEUWS

Spartaans levende tak (column)

Spartaans levende tak (column)

Saskia Noort

GEPLAATST OP 06-08-2018 IN NIEUWS


Mijn familie heeft een haat-liefde verhouding met drank. Dat wil zeggen, de ene helft is verslaafd, de andere helft lust er wel pap van. Wat precies het verschil is, daar gaan de discussies over tegenwoordig. Want bij ons zijn we ook hypochonder en zeer trendgevoelig. En de trend is, volgens mijn moeder, alcoholvrij leven. Het liefst hebben we hierover onder genot van - je raadt het al - een wijntje, want, ook weer volgens mijn moeder, twee glazen wijn per dag houdt de bloedvaten actief. Niet alleen mijn familie, ook mijn vrienden zuipen wat af, om op de katerige dagen te klagen over de gevolgen, niet in de laatste plaats ingegeven door angst. Voor kanker, voor korsakoff, voor hartfalen en leverstoringen, toenemend gewicht, rimpels en een drankgok. Het staat toch dagelijks in de krant. Drinken is het nieuwe roken, het maakt meer kapot dan je lief is. We kennen allemaal de liederlijke ruzies, onderuitgaan met de fiets, de emmer naast het bed, de tongzoen die in nuchtere toestand nooit had plaatsgevonden. Goedmoedige D’66-ers die na een paar gintonics veranderen in een hardcore PVV-ers, feministische vriendinnen die op een verjaardag met dank aan de skinny bitch (wodka-Spa Rood) strippend op tafel eindigen, vegan yoga-collega’s die na een feestje omfietsen via de FEBO. Nooit meer! Hoe vaak hebben we het niet geroepen.

Ik heb nu vrienden die dit nooit meer drinken in de praktijk brengen. Ze zijn ineens nog maar de helft, ze ruiken fris en hun oogwit straalt. Allemaal dingen om jaloers op te zijn. Ze praten ook graag en veel over al de talrijke voordelen. Zo slapen ze als rozen, zijn ze om zes ‘s morgens klaarwakker met zin in de dag en verzetten ze bergen werk. Ze lopen marathons en eten gezond. Waarna een monoloog volgt over de nadelen. Overal schenken ze alcohol. Belachelijk! Waarom zijn er nog geen fatsoenlijke, suikervrije vervangers? Het is een complot! Pas wanneer je niet drinkt zie hoe stom de drinkers zich lopen aan te stellen. En hoe achterlijk hard de muziek staat. Drinkers zitten in de ontkenning, maar het zijn allemaal verslaafden. Let maar op! Hierna volgt het herinneringen ophalen aan de tijd dat ze nog dronken. Ja, dat was wel lachen. Weet je nog, dat ik in die lantaarnpaal klom, om mijn onderbroek aan de lamp te hangen? O God, en die keer in de karaokebar, dat we een twerkwedstrijd deden. En dan gaan ze, op naar huis, weg van de verleiding, hopende dat ze worden aangehouden en moeten blazen.

Het is deze trendy nietdrinkers nog niet gelukt mij van hun hernieuwde levensgeluk te overtuigen. Misschien gaan ze ouder worden dan ik, lopen ze een rondje meer in de sportschool en vallen ze in slaap zonder angsten voor ziektes. Waarschijnlijk voelen ze zich met grote regelmaat beter in fysieke zin, en ook beter dan de arme zielen die nog wel houden van de roes. Maar de warme gloed van een glas rode wijn aan het einde van een koude middag, de sprankel van champagne bij iets te vieren, de verkoeling van bier in een hossende menigte, witte wijn in bed tussen het seksen en kletsen door, daar heb ik wel wat afzien voor over. En zelfs de kater, mits het niet met kotsen gepaard gaat: hoe heerlijk kan het soms zijn om onder een dekentje op de bank te schuilen, herinnneringen aan de afgelopen nacht op te halen met vrienden, terwijl je een tas vol McDonalds hebt besteld en huilt en lacht van liefde voor het leven?

Ik wil niet oud worden als Spartaans levende tak. Ik wil daar ook niet nu al mee bezig zijn. Mijn glas is halfvol en daar blijf ik van genieten tot ik erbij neerval. En juist omdat ik de lelijke kant van verslaving van heel dichtbij heb gezien, kijk ik wel uit om dat halfvolle glas in een keer te ledigen. Maar iedere dag een slokje moet kunnen. Met af en toe een stevige teug.

Deze column verscheen eerder in de LINDA. Foto: Carli Hermes

     

ACTUEEL

MEER


De laatste aai over ma's bolletje

De laatste aai over ma's bolletje

Prachtige laatste column van Hugo Borst over ‘Ma’: ‘In ma's oor fluister ik weer: “Ga maar, ma. Ik hou van je. Het is mooi geweest zo. Dit is geen leven meer. Het is klaar. Laat het los. Ga maar naar Henk”.’

 

Triest nieuws: Joke Borst is overleden.

Triest nieuws: Joke Borst is overleden.

De moeder van de Rotterdamse schrijver en columnist Hugo Borst is overleden. Ze is 89 jaar geworden.

Uit Hugo’s eerste column over “Ma”: ‘Het doet pijn om te zien hoe een sterke vrouw beetje bij beetje haar autonomie verliest.’

23 augustus: boekpresentatie 'Doet sneeuw pijn' van Carolien Spaans

23 augustus: boekpresentatie 'Doet sneeuw pijn' van Carolien Spaans

Op donderdag 23 augustus presenteren we samen met Carolien Spaans vanaf 19:30 haar non-fictiedebuut Doet sneeuw pijn. Meld je aan en proost mee op de lancering bij H. de Vries Boeken in Haarlem!

Erik Jan Harmens bij VPRO's Nooit meer slapen over 'Door het licht'

Erik Jan Harmens bij VPRO's Nooit meer slapen over 'Door het licht'

Erik Jan Harmens is woensdagavond 15 augustus te gast bij VPRO's Nooit meer slapen. Hij zal worden geïnterviewd door Pieter van der Wielen over zijn nieuwe roman Door het licht.

Luister naar de playlist van Erik Jan Harmens bij 'Door het licht'

Luister naar de playlist van Erik Jan Harmens bij 'Door het licht'

Deze week verschijnt de nieuwe roman van Erik Jan Harmens, Door het licht. Er komen 77 liedjes in voor: van Rihanna tot Ryan Adams, van James Brown tot James Last en van 'Shoot Me Down' tot 'Sup-p-per Troup-p-per'.

Signeersessie en lezing door Hugo Borst in Zeewolde

Signeersessie en lezing door Hugo Borst in Zeewolde

Op donderdag 28 maart leest Hugo Borst voor uit Ach, moedertje en signeert hij in Zeewolde.