BOEK

Onderweg met Roadie

Onderweg met Roadie

Thomas Acda

ISBN: 9789048827930 | Paperback, 208 blz | € 19.99


Hij was de helft van het meest beroemde popduo dat Nederland ooit gekend heeft. Maar na de breuk met zijn collega Bob loopt de verteller van Onderweg met Roadie met zijn ziel onder zijn arm, en verliest zich in drank en drugs. Als een vriendin hem vraagt haar hond naar Los Angeles te brengen, is dat dé kans op een uitweg. De roadtrip door Amerika wordt een avontuur - hij speelt voor Junkie XL in New York, wordt liefdevol opgevangen door een hippiefamilie en belandt bij een bijzonder concert van Art Garfunkel. Maar vooral is het een reis waarin hij terugblikt op mislukte relaties, het succes en het einde van de samenwerking met Bob, zijn gevecht tegen de kilo's en vooral het gevecht tegen zichzelf.

'Nu ben je een van de twaalf!' De enorme zwarte vrouw schreeuwt het vanaf haar krukje bij de uitgang tegen iedereen die haar passeert. En dan neem ik voor het gemak aan dat er ergens onder die rollen en bulten een kruk staat, of deze vrouw moet over getrainde buikspieren beschikken.
'Sorry?'
'Slechts twaalf mensen zijn op de maan geweest. En jij bent er een van!' En of ik door wil lopen, maar dat laatste zegt ze met een wenk van haar ogen die mij dwingend naar buiten zwiept. Een grote hoeveelheid lillend vlees schiet langs haar ogen, die even trillend blijft hangen en dan al fibrillerend aan de terugweg begint. Ik heb niks tegen dikke mensen, laat dat duidelijk zijn. Als ik mocht kiezen verbleef ik het liefst in de buurt van Noord-Amerikanen uit de zuidelijke staten. Nu ben ik zelf toevallig slank, of nou, slank-ish, maar ook toen ik met heel mijn 125 kilo in New York van de boot stapte, voelde ik me in vergelijking met die Amerikaanse dikkerds meteen een stuk gezonder. Iedereen is hier gigantisch. Dat krijg je ervan als een paprika hetzelfde kost als zes cheeseburgers. Maar goed, eerst deze over de kruk gezakte appeltaart fileren.
Slechts twaalf mensen? Plus ikzelf dus. Kom ik op dertien, volgens de laatste gangbare telmechanismen. Als een sportman schiet ik in de juiste modus: de bal komt op me af en alles in mij reageert zoals ik het al jaren gewend ben. Ik blijf dramatisch staan en kijk omhoog. Boven de deur staan twaalf namen. Armstrong voorop, uiteraard. Even de lijst scannen, op zo'n manier dat ze mijn ogen gaat volgen... Ik draai me gespeeld teleurgesteld om. Mijn naam staat er niet bij. Dat komt natuurlijk omdat ik niet echt op de maan geweest ben, maar in een soort veredelde schuur sta die ze het New Mexico Museum of Space History durven te noemen. Een donkere hal waarin een hoop zand ligt dat verrassend veel lijkt op het zand buiten waar ik de auto en de hond heb achtergelaten. Bovendien zijn er vandaag al minstens honderddertig bezoekers geweest, die allemaal 'Nu ben jij een van de twaalf' uit een spelonk van Jabba de Hutt op zich af hebben horen vuren. Achter mij nog minstens zesentwintig man die eenzelfde lot te wachten staat.
Ze kijkt me aan, ze weet dat ik wat wil zeggen. In haar hoofd legt ze waarschijnlijk haar in de afgelopen jaren verzamelde snedige antwoorden op een afvuurbaar rijtje klaar. Maar ik zeg niets, terwijl ik die vrouw toch met drie, vier zinnen had kunnen vloeren.

‘Een boek als een film. Humorvol, onderhoudend, spannend, raadselachtig, informatief. Eerlijk ook, nietsontziend’ 

Huub van der Lubbe

‘Wat wil je dat ik zeg? Ik was erbij en toen was het ook al niet waar’ 

Paul de Munnik

‘Dit boek heeft me meegesleept, aan het lachen gemaakt en compleet verrast. Ik vermoedde wel dat Thomas Acda kon schrijven. Ik had geen idee dat hij zó geweldig goed was’ 

Claudia de Breij

"'Onderweg met Roadie' is vooral een aaneenschakeling van vermakelijke scènes en personages, met een lichtelijk absurde ondertoon. Zo nu en dan is een mooie zin of metafoor te vinden, maar dat is niet waar het Acda om lijkt te gaan. En erg is het ook zeker niet: zijn debuut is een verdomd smakelijke zomerroman geworden."

Cleeft

24 uur met... Thomas Acda: de dood

Thomas Acda over de dood en vriendschap.