BOEK

PROZA

De meisjes

De meisjes

Emma Cline

Hét grote debuut dat dit jaar in de USA verschijnt: klassiek coming of age-verhaal, gesitueerd in 1969, over een meisje dat onder de invloed komt te staan van de vrouwelijke leden van een gewelddadige commune

ISBN: 9789048826148 | Paperback, 352 blz | € 19.99 | juni 2016


Californië, 1969. De veertienjarige Evie is sinds de scheiding van haar ouders neerslachtig en rusteloos. Aan het begin van de zomer maakt ze kennis met een groepje jonge vrouwen, die alles belichamen wat ze zelf zou willen zijn: zorgeloos, onafhankelijk en, vóór alles, vrij. Ze raakt bevriend met de negentienjarige Suzanne, die zich zusterlijk over haar ontfermt. Eindelijk ziet iemand haar staan. Evie sluit zich aan bij de commune waar Suzanne woont, en net als de andere meisjes raakt ze al snel in de ban van diens charismatische maar meedogenloze leider. Langzaam maar onherroepelijk stevent de zomer af op een gewelddadige climax.

De meisjes is een trefzeker debuut, een klassieke coming of age-roman over een meisje dat hunkert naar liefde en erkenning, en een overtuigend verhaal over de werking van macht.

Ik hoorde gelach en keek op, ik zag de meisjes en bleef kijken.
Het eerste wat me opviel was hun lange, ongekamde haar. Daarna hun sieraden die fonkelden in de zon. De drie meisjes waren te ver weg om hun gezichten duidelijk te kunnen zien, maar dat maakte niet uit: ik wist zo ook wel dat ze anders waren dan de rest van de mensen in het park. Gezinnen die ongedurig in de rij stonden te wachten op worstjes en hamburgers van de grill. Vrouwen in geruite blouses die tegen hun vriendjes aan hingen, kinderen die eucalyptusknoppen gooiden naar de verwilderd ogende, rondrennende kippen. Deze langharige meisjes leken boven het hele gebeuren te zweven, tragisch losgezongen. Als prinsessen in ballingschap
Ik gaapte de meisjes openlijk, schaamteloos aan: volgens mij was de kans klein dat ze mijn kant op zouden kijken en me in de gaten zouden krijgen. Mijn hamburger lag vergeten op mijn schoot, de wind voerde een vislucht aan vanaf de rivier. Het was de leeftijd waarop ik andere meisjes direct beoordeelde en classifi ceerde; ik hield continu de score bij van mijn eigen minpunten, en in een oogopslag zag ik dat het meisje met het donkere haar de mooiste was. Dat had ik al verwacht, nog voordat ik hun gezichten goed had kunnen bekijken. Er hing iets buitenaards om haar heen; een groezelig wijd jurkje bedekte amper haar kont. Ze werd gefl ankeerd door een magere roodharige en een wat ouder ogend meisje, al even onverschillig slordig gekleed. Alsof ze uit een meer waren opgedregd. Hun prullerige ringen als een extra rij vingerkootjes. Ze verkeerden op een onduidelijke drempel, mooi en lelijk tegelijk, en hun aanwezigheid trok een rimpeling van waakzaamheid door het park. Moeders die om zich heen keken waar hun kinderen waren, bevangen door een gevoel dat ze niet goed konden duiden. Vrouwen die de hand van hun vriend pakten. De zon die zoals altijd door de bomen piekte - de slaperige wilgen, de warme wind die over de picknickdekens blies - maar het vertrouwde van de dag werd verstoord door de meisjes die de vaste orde ontregelden. Soepel en achteloos, als haaien die plotseling opduiken uit het water

'Opgroeien gaat nooit zonder horten of stoten, maar zelden verloopt het zo onthutsend als in De meisjes. Met dit uitzonderlijke debuut weet de Amerikaanse Emma Cline zich in één klap op de literaire kaart te zetten.'

8weekly

'De maturiteit en eerlijkheid van Evies vertelstem slepen je haar herinneringen in. Evie observeert op scherpzinnige, vaak afstandelijke toon.'

Cutting edge

'Wat de roman extra indringend maakt is dat Cline het verhaal niet alleen vertelt vanuit het perspectief van de veertienjarige Evie, maar er ook een tijdsprong wordt gemaakt naar 'het heden'. Cline laat op een knappe manier zien dat de vraag of iemand schuldig is, genuanceerder ligt dan je zou denken.'

CLEEFT

'De meisjes heeft niet alleen een sensationeel onderwerp, maar is ook in fonkelende zinnen geschreven. Cline's onverwachte vergelijkingen nestelen zich direct in je brein'

de Volkskrant

'Emma Cline is een frisse, onstuimige stem in de Amerikaanse letteren'

Elsevier ****

'Cline schetst overtuigend wat het betekent om als meisje op te moeten groeien, hoe kwetsbaar je bent, hoe je als een soort prooidier constant op je hoede moet zijn. Er zijn momenten in je leven waarop alles radicaal mis had kunnen gaan. Cline laat je die in dit opvallend trefzekere debuut akelig nauwkeurig meemaken'

Opzij

'De meisjes is net zo'n uitzonderlijk sterk debuut als eertijds Donna Tartts De verborgen geschiedenis'

Vrij Nederland

'Emma Cline is een waanzinnig goede schrijver. Je kunt de personages in de roman haast aanraken en ruiken, zo waarachtig zijn ze. De jonge vrouwen met hun sliertharen en vieze jurken, de broeierige Russell, de familieleden van Evie en vooral Evie zelf, zowel in haar jonge als latere jaren. En nergens schiet Cline uit de bocht door sensatiebelust proza af te leveren, of door Evie als eenzijdig slachtoffer of woedende mannenhaatster neer te zetten. De nuance, de sfeertekeningen en de geweldige zinnen vormen samen een virtuoze schets van de innerlijke wereld van dwalende meisjes, of die zich nu in 1969 of de jaren '10 bewegen.'

NRC Handelsblad *****

'Onwezenlijk mooi boek met een superbe taalbeheersing... Een literaire sensatie.'

HUMO

"...Cline gorgeously maps the topography of one loneliness-ravaged adolescent heart. She gives us the fictional truth of a girl chasing danger beyond her comprehension, in a Summer of Longing and Loss."

The New York Times

'In her impressive debut, Cline illuminates the darkest truths of a girl's coming-of-age, telling a story that is familiar on multiple levels in a unique and compelling way. '

Booklist

De meisjes draait niet zozeer om één gewelddadige nacht, als wel om de pijn die we onszelf en anderen aandoen in ons verlangen ergens deel van uit te maken’ 

Publishers Weekly, starred review

'Emma Cline has an unparalleled eye for the intricacies of girlhood, turning the stuff of myth into something altogether more intimate. She reminds us that behind so many of our culture’s fables exists a girl: unseen, unheard, angry. This book will break your heart and blow your mind.'

Lena Dunham

'THE GIRLS is a brilliant and intensely consuming novel — imposing not just for a writer so young, but for any writer, any time.'

Richard Ford

'Emma Cline’s first novel positively hums with fresh, startling, luminous prose. THE GIRLS announces the arrival of a thrilling new voice in American fiction.'

Jennifer Egan

‘Ik weet niet wat verbazingwekkender is: Emma Cline’s kennis van de mens of haar meesterlijke taalbeheersing’ 

Mark Haddon

'Geen hinten naar de echte namen. Het effect hiervan is dat Emma Cline ervan uit te lijkt te gaan dat iedereen precies weet wie wie is. Alsof het een feitelijk verslag zou kunnen zijn. Mogelijk dat het om de verkeerde reden - de moord - gelezen gaat worden, maar dan is de lezer wel door ruim driehonderd pagina's in prachtige stijl geschreven proza gegaan.'

VersTwee

'k had het boek zomaar uit, ik wilde steeds verder lezen, weten wat er nu eigenlijk echt gebeurd is... Ik vond het zelfs zo goed en levensecht beschreven dat ik ben gaan googelen naar de beschreven commune/sekte onder leiding van Russell Hadrick.'

BoekenRupsjenooitgenoeg

'Cline is in alles even sterk, zowel in prachtige veelzijdige beschrijvingen, als in trefzekere dialogen, als in diepgaande psychologische inzichten. De wanhoop om aandacht en liefde van Evie, het walgelijke machtsmisbruik van de degenen die dit bij haar ruiken, de vage wankele grens tussen goed en slecht in ieder mens, het wordt allemaal akelig goed door Cline weergegeven. Van begin tot eind: a-dem-be-ne-mend.'

Mel's Wonderland

'Opmerkelijk is hoe Cline de vrouwen in de commune, die in steeds nijpender armoede verkeert, allerminst als slachtoffers afschildert. Ze hebben een zekere, seksuele macht over de weinige mannen. Hun onderlinge naijver, het mannelijk seksueel geweld en natuurlijk de drugs en ondervoeding brengen hen tot de rand van de afgrond.'

Hebban

'Ze heeft de ongekende adoratie en liefde tussen meisjes geweldig beschreven en dat levert een heel geloofwaardige roman op.
Het is knap hoe Cline laat zien, hoe de hoofdpersoon hierin wordt meegezogen en pas achteraf ten volle beseft hoe destructief die was.
Met groot inlevingsvermogen maakt Cline invoelbaar hoe je als mens in de ban van woede kunt raken, die tot waanzin leidt.
En daarmee raakt ze aan iets universeels in ons; namelijk hoe geweld langzaam opschuift.
Het levert een broeierig boek op, dat onder je huid kruipt en je gevangen houdt in een sfeer en intensiteit, waar ik moeilijk van los kwam.'

Marieke Cobelens, Boekhandel De Dolfijn

'Probably the best debut I've ever read'

Beth Johnson, Van Rossum

'De meisjes is gewoon ontzettend goed geschreven, de stijl is gedetailleerd en de omstandigheden zijn levensecht geschilderd, vooral de beschrijvingen uit de commune scheppen een waarheidsgetrouw beeld. Een boek met een gouden toekomst!'

Boekhandel PostScriptum

Charles Manson - Dianne Sawyer Documentary

 

Emma Cline over 'De meisjes

Exclusieve Engelse audio preview uit De meisjes