BOEK

50. Dingen die ik blijf doen

50. Dingen die ik blijf doen

Saskia Noort

Nieuwe verhalen van Saskia Noort on top of her game

ISBN: 9789048839056 | Paperback, 144 blz | € 15.00 |


Saskia Noort is 50 en single. De kinderen zijn het huis uit. Wat nu? Om mee te blijven tellen blijkt ze verbijsterend veel te moeten: cursussen volgen; op retreat; naar Wasteland; een strak lijf; gezond eten; sociaal beschikbaar zijn, en vooral: daten. Allemaal opstapjes naar een gelukkige tweede helft, zeggen vrienden en vloggers. Daarnaast mag er een hoop niet meer. Zoals mouwloze truitjes, korte rokjes en lang haar.

In 50. Dingen die ik blijf doen (en andere verhalen) beschrijft Saskia Noort scherp, geestig, vilein, maar bovenal openhartig, hoe eindeloos ingewikkeld het leven is, zelfs wanneer alle sporen ruimschoots verdiend zijn. 

Vroeger wilde ik altijd ouder zijn. Ik kon niet wachten de wereld van de volwassenen te betreden, een baan te hebben, een kind, een huwelijk, en serieus genomen te worden. In die haast vergat ik jong te zijn en te genieten van het voorrecht dat ik zomaar van Moeder Natuur had gekregen: de jeugd. Een gladde huid, putloze billen, striae-vrije buik en het vermogen een nacht lang te dansen zonder totale ineenstorting de volgende dag. Met gemak over een gebroken hart heen te stappen en geloven dat ik de waarheid in pacht had. De heerlijke zorgeloosheid en het zicht op een toekomst vol beloftes. 
    Nu ben ik ouder. Over de helft van mijn leven. Het leukste stuk heb ik voorbij laten gaan in een storm van werk, opvoeden, liefhebben en weer scheiden, verhuizingen en sociale verplichtingen. Bergen heb ik verzet, dalen doorgeworsteld en de sporen daarvan zijn onuitwisbaar. Littekens op de buik, zitvlees op de derrière, slijtage aan de nekwervels, groeven in het gelaat. Ik heb geleefd en dat is te zien. Het is niet wereldschokkend, en voor een vijftiger ben ik best heel netjes opgedroogd, maar er zijn momenten dat ik in de spiegel kijk en mezelf nauwelijks herken. Als kind staarde ik angstig naar de enorme fl ap van een onderkin bij mijn tante Miep, nu zie ik de eerste aanzet hiervan terug in de weerkaatsing van mijn iPhone. Nu wil ik best gracefully old growen, me neerleggen bij mijn leeftijd en mezelf omarmen in al mijn dimensies, zoals de feministen promoten. Maar moet dat nu al? Er is al zoveel om los te laten en te accepteren. Kinderen die de deur uit gaan, hormonen die alle kanten opvliegen, mannen die vertrekken, vrienden die ziek worden en ouders die zorg behoeven. Ouder zijn brengt geen berusting, zoals iedereen altijd maar beweert, maar frustratie over alles waar ik afscheid van moet nemen, maar ook over de platitudes die ik naar mijn hoofd geslingerd krijg. Zoals dat lichamelijk verval nu eenmaal bij de leeftijd hoort, een vrouw boven de veertig in een club sneu is en ik geen truitjes met korte mouwen meer aan mag. Er is maar één manier om me door deze fase van het leven heen te slaan en dat is het waar mogelijk zo leuk en mooi mogelijk te maken.
Dus wél uitgaan. Wél dat truitje met korte mouwen aantrekken. Ondanks de ziekten en de kwalen wél feestvieren. Wél die sporen van een verdrietige scheiding uit je gezicht laten halen. De sexy lingerie, die ik vroeger niet kon betalen maar nu wel, aanschaff en én dragen. Hotter than my daughter, hell yeah! 
    En trouwens, ik ben altijd nog jonger dan Madonna. Zij was mijn voorbeeld toen ik veertien was, en nu ik vijftig ben, is ze dat nog steeds. Een vrouw met maling aan conventies. Tot aan het bittere einde.

'Ik heb de verhalen allemaal als een spons opgenomen. Bij sommige verhalen lag ik te hikken van het lachen, bij andere liet ik een traan vallen. Niet omdat ze zo onwijs zielig waren, maar omdat ik mijn eigen pijnpunten er in herkende.'

Sophia Magazine

'In 50. Dingen die ik blijf doen (en andere verhalen) beschrijft Saskia Noort scherp, geestig, vilein, maar bovenal openhartig, hoe eindeloos ingewikkeld het leven is, zelfs wanneer alle sporen ruimschoots verdiend zijn'

Banger Sisters