Zwartepietenvraagstuk

Zwartepietenvraagstuk

Jonah Falke

Er bleven zo’n twaalf Groningers logeren in mijn ouderlijk huis, waaronder twee kinderen. Ook ik was een logé. De mensen arriveerden op de dag dat de Sinterklaasintocht op televisie was.

De moeder van de kinderen vertelde: ‘In de auto luisterden we naar het nieuws en de zwartepietendiscussie kwam aan bod. De mensen waren woest. Ik zette de radio zachter en hoorde op de achterbank de oudste aan de jongste vragen wat er aan de hand was. Hij zei: "Oh, maar dit is niet in Nederland aan de hand hoor. Geen zorgen."' De moeder grinnikte.

Ik zei: ‘Eigenlijk is dat best een goede oplossing voor het zwartepietenvraagstuk hier: zorg dat Sinterklaas in zijn eigen land blijft.’

De moeder grinnikte weer en zei: ‘Tja.’

Voor het slapengaan werd de schoen gezet. Een echte schouw met schoorsteen was er niet meer in dit huis, het had plaatsgemaakt voor centrale verwarming. Bij dat wat ervan over was, een gestucte muur, met daaromheen een marmeren inham, werden de schoenen gezet.

‘Maar hoe komen ze nu binnen dan?’ vroeg het oudste kind wijs.

‘Ik zal het raam op een kier zetten.’

Dat volstond en ze begonnen uit volle borst 'Sinterklaas kapoentje' te zingen.

De volgende ochtend kroop een van de kinderen over de vloer en gilde erbij. Ik vroeg het jongetje of hij een hond was.

Hij zei: ‘Nee, ik ben een konijn.’

‘Ah, natuurlijk, een konijn.’

‘Nee, ik ben een mens joh.’

‘O, dat scheelt.’

In het hele huis was het druk en ik probeerde tevergeefs wat te werken. Weer kwam het zwartepietenvraagstuk ter sprake terwijl ik met de moeder van de kinderen naar haar zoon, hond of konijn op de grond keek. Ze lachte een beetje en haalde haar schouders op. Toen sprak ze de mogelijk even ware als teleurstellende woorden: ‘Straks is die discussie over en dan zullen mensen zeggen dat ze de jaarlijkse ruzies missen omdat dat nou eenmaal traditie is.’

 

Beeld: Jermaine Zimmerman


Gepost in: faits divers op 2018-11-22

Door Jonah Falke


Ook van Jonah Falke

Rembrandt

Gister liepen mijn geliefde en ik wel tien kilometer door Amsterdam. Onderweg fantaseerden we in welke pakhuizen aan het water we wel zouden willen wonen.


Dubbelgangers

In het boek Gratis geld voor iedereen schrijft Rutger Bregman dat in de jaren vijftig 12% van de jongeren instemde met de stelling: ‘Ik ben een heel bijzonder mens.’ Nu is dat 80% procent.
Men lijkt zich steeds meer individu te voelen, maar dat neemt de mogelijkheid onverhoopt een dubbelganger te treffen niet weg.




recente posts

Gepost op: 2019-02-22 in: faits divers
Rembrandt

Rembrandt

Jonah Falke
Gepost op: 2019-02-21 in: faits divers
Gepost op: 2019-02-20 in: current affairs