Wetenschap

Wetenschap

Jonah Falke

Gister groeide mijn familie door een geboorte, werd ik uitgescholden door een vriendin - ze zei dat ik een arrogante kutkop had - en kreeg ik een baantje aangeboden waarvan ik droomde.
    Er zijn dagen waarop je je af kunt vragen: leef ik wel?
    Maar kun je ook te veel leven, op één dag? Of laat zich daar vooral een beperkt verstand zien – een hoofd dat niet kan verwerken wat het meemaakt?
    De wereld beweegt en het brein loopt volgens mij vaak achter.


Lev Tolstoj schreef: ‘Alle soorten geluk lijken op elkaar, maar elk ongeluk heeft zijn eigen gezicht.’
    De ruzie van gister is me dan ook het meest bijgebleven. Het ging om geld en dat maakte het banaal, lelijk en zelfs goedkoop. Op een bepaald moment werden de verwijten persoonlijk, dat leek me overbodig.
    Uiteindelijk werd het bijgelegd, want ook met vrienden moet je ruzie kunnen maken.
    Tegen iemand die deel had uitgemaakt van het conflict, zei ik: ‘Dat deed je goed, je bleef erg kalm.’
    ‘Ik hield me kalm, dat is nog veel knapper,’ zei hij.
    Ik knikte en ging daarna naar buiten om te wandelen in de regen. Dat klinkt misschien dramatisch maar dat was het niet. Eerder romantisch, zoals personages in films van Woody Allen van regen kunnen houden.  

In de avond kreeg ik een foto en het bericht toegestuurd dat er een neefje - te vroeg maar gezond - was geboren. Het bericht kwam zo onverwachts dat het ontroerde. Maar misschien was ik vooral instabiel door het verloop van de dag.
    Het kind deed me op die foto denken aan mijn opa, eenzelfde soort neus, haakneusje.
    Mijn vriendin zei: ‘Hoe kun je dat nou zeggen?’
    Ik zei: ‘Ik hield veel van mijn opa.’

Een paar dagen voor de geboorte keek ik naar een Skype-gesprek tussen zanger Flip Kowlier en zangeres Roos Rebergen (van Roosbeef, red.) op YouTube. Rebergen is zwanger en staat het op punt om te bevallen.
    Ze zei tegen Kowlier: ‘Als de bevalling nu begint maken we wel dit gesprek gewoon af.’
    Dat leek me de juiste instelling.
    Kowlier zei, wat later, ik parafraseer: ‘Mocht het kind tegenvallen dan kun je het altijd nog afstaan aan de wetenschap.’
    Rebergen die momenteel in Amerika – Kentucky – verblijft antwoordde: ‘Laatst zaten we in een koffiebar en daar lagen folders van de universiteit, om je kind inderdaad te doneren aan de wetenschap. Ik heb eraan zitten denken om een folder mee te nemen, en die hier in huis te leggen.’

Aan het eind van het Skype-gesprek wenste Kowlier Rebergen een fijne ochtend in Amerika, Rebergen wenste Kowlier een goede avond in België.
    Het pasgeboren neefje heeft vannacht voor het eerst geslapen in het donker. Deze morgen is het wakker geworden in het licht van de zon. Volgens mij is dat het meest natuurlijke en oudste gebruik van de wereld. Regen, ruzies en geld zijn pas later uitgevonden.


Gepost in: proza op 2017-05-19

Door Jonah Falke


Ook van Jonah Falke

Meditatie

Het was afgelopen donderdag 4 mei. Om tot rust te komen in de trein luisterde mijn vriendin naar meditatieoefeningen op haar smartphone. Een stem in haar koptelefoon vertelde dat ze op haar ademhaling moest letten. Later zou ze zich verontschuldigen voor haar gezweef. Ik zei dat ik me doorgaans om andere dingen druk probeer te maken.


Trap

Met een vriendin liep ik naar de supermarkt. Ze kocht keelpastilles en maakte de zak meteen na het afrekenen open. De zak scheurde uit en de snoepjes vielen op de grond. We raapten ze op en ze vroeg: ‘Wil je?’




recente posts

Gepost op: 2017-05-23 in: proza
Verbond

Verbond

Elke Geurts
Gepost op: 2017-05-22 in: proza
Excursies

Excursies

Sabine van den Berg
Gepost op: 2017-05-18 in: proza