Verval

Verval

Jonah Falke

Gisteravond zou mijn oudtante om zeven uur bellen. Ik vroeg of het ook een half uur later kon. Ze stuurde een duimpje. Nog voor zeven uur belde een onbekend nummer. Het was de buurman van mijn oudtante. Hij zei dat ze met ademgebrek door een ambulance werd afgevoerd naar het ziekenhuis. Ze had hem gevraagd om mij af te bellen. Dat ze nog aan me kon denken op die brancard deed me deugd, dan was ze er nog wel een beetje bij.


Gistermiddag stelde ik nog aan mijn oudtante voor om deze week te lunchen. Dat leek haar erg leuk, maar ze wilde graag bellen om uit te leggen waarom dat niet kon. Ik vermoed dat ze zich al dagen niet goed voelde. 

Ik hing op.
‘Over wie gaat dit?’ vroeg mijn geliefde geschrokken.
‘Mijn oudtante.’
‘Oh, shit.’
Voor het telefoongesprek was mijn geliefdes humeur niet al te best – ze vond het dagelijks leven saai – maar de aflatende gezondheid van de ander verdrong dat chagrijn.
Ze zei, hard maar waar: ‘Je hebt nu tenminste wel iets om over te schrijven, dat is ook wat waard.’
‘Jij bent nog erger dan ik.’

De aanwezigheid van ziekte of dood schijnt opgewonden te maken. Het komt zelfs voor op begrafenissen, weet ik uit een betrouwbare bron, dat de weduwe of weduwnaar intens snakt naar ‘het leven’.

Voor het slapengaan vroeg ik mijn geliefde daarom: ‘Mag ik je wat impertinents vragen?’
‘Graag zelfs.’
‘Wanneer gaan we weer met elkaar naar bed?’
Ze lachte en zei: ‘Vanavond moet ik vroeg slapen maar morgen ga ik jou om wat impertinents vragen.’

Seks lijkt me dé manier om verval tijdelijk te bezweren en de verveling van het dagelijks leven tegen te gaan.


Gepost in: faits divers op 2019-03-07

Door Jonah Falke

Jonah Falke (1991) werd geboren in Ulft en studeerde fine art painting aan ArtEZ, Enschede. Hij exposeerde in binnen- en buitenland en maakte als frontman van de band Villa Zeno de plaat Self Made Woman. In 2016 verscheen zijn debuutroman Bontebrug. Hij schreef voor Vrij Nederland, See All This, ELLE, HP/De Tijd en VPRO Nooit meer slapen en is vaste columnist bij de Gelderlander en op het Lebowski Blog.


Ook van Jonah Falke


Koude handen

Maandagmorgen vertrok ik met een vriend en filmregisseur naar de Ardennen om een filmscript uit te werken. We waren goedgemutst en doorkruisten het centrum van Luik. Zelfs de zon wist van deze verlaten en met roet besmeurde industriestad een aangenaam oord te maken.   




recente posts