Telkens als ik hun vader afwijs, wijs ik de helft van mijn kinderen af

Telkens als ik hun vader afwijs, wijs ik de helft van mijn kinderen af

Elke Geurts

Op maandag was ik officieel gescheiden en op donderdag stond ik op een podium in Den Haag om daarover voor te lezen. Nog voor ik er ooit met ex over had gesproken, deelde ik het met een zaal onbekenden.

Het was op de presentatie van de rapportage ‘Scheiden zonder schade’ die oud-politicus André Rouvoet aanbood aan een dochter van gescheiden ouders, en aan twee ministers.

Toen ik zijn verslag thuis las, was mij al opgevallen hoe doorwrocht en compleet het was. Ook hoe groot de impact van een scheiding op kinderen is. Hoe diep en op hoeveel verschillende vlakken het ingrijpt in hun levens.

Het kind is en blijft de dupe. Hoe beperken we die schade? Wat doen we er concreet aan?

Nu geloof ik dat het kind altijd wel de dupe van zijn ouders is. Ook als de ouders gewoon bij elkaar wonen, berokkenen ze schade. Kinderen spiegelen ons en laten juist datgene zien, waar wij ons niet bewust van zijn.

Ik vind: alles valt of staat met zelfkennis. Iedere ouder moet verplicht in therapie.

Loyaal

Terug naar de gescheiden situatie. Het is het kind dat heen en weer moet tussen twee huizen. Niet de ouders. Het kind is altijd loyaal. Het is geboren om zijn ouders ‘gelukkig’ te maken. Het kind durft niet te zeggen wat hij zelf echt wil; uit angst één van de twee voor het hoofd te stoten. Uit angst zelf ook te worden verlaten.

Het is het kind dat vaak wordt ingezet in de strijd tussen zijn ouders. Het kind dat wordt blootgesteld aan hatelijke opmerkingen van de ene ouder over de ander. En ook als die opmerkingen helemaal niet gemaakt worden, zullen ze de vijandschap - als die er is - voelen.

Ik maak me geen illusies. Mijn meisjes voelen het ook. En telkens als ik hun vader afwijs, wijs ik de helft van hen af. Sinds ik erachter ben gekomen dat de andere vrouw al zeven jaar een rol in zijn leven speelt, heb ik iets tegen ex. Maar onze meisjes hebben er niks mee te maken. Zij hebben hier geen boodschap aan. Hun vader is hun lieve vader. Hij heeft hen niet verraden.

Ook die middag in Den Haag hoorde ik weer dat er voor kinderen weinig zo schadelijk is als ouders die elkaar niet meer kunnen luchten of zien.

Ik voel nu pas echt hoe ontzettend ingewikkeld het ook voor mij is: scheiden zonder schade.

Deze column is eerder gepubliceerd in Trouw. Elkes roman heet Ik nog wel van jou. Luister hier naar onze podcast met Elke Geurts over haar roman en scheiding.


Gepost in: faits divers op 2018-03-12

Door Elke Geurts

Deze column is eerder gepubliceerd in Trouw. De roman Ik nog wel van jou verscheen onlangs bij Lebowski.


Ook van Elke Geurts

Elke Geurts neemt afscheid; eerst gingen haar columns over een huwelijk, toen over een scheiding, nu is er een nieuw leven

Elke Geurts neemt afscheid. Haar Tijd-column ‘Over een huwelijk’ werd ‘over een scheiding’, en ten slotte ‘over een nieuw leven’. Als lezers leefden we mee, huiverden we soms en stonden versteld.


‘Ik vind jou een moeder van niks!’ zei mijn dochter

We waren in haar kamertje met het bloemetjesbehang. Een laatste streep zonlicht viel naar binnen. De negenjarige had net gedoucht, en draaide haar haren in de handdoek.

Ik lag al een tijdje op haar bed te wachten. De avonturen van Saskia en Jeroen in de aanslag.




recente posts