Taal

Taal

Jonah Falke

Ik dronk koffie met een Italiaanse dame.  Ze vertelde dat ze op vakantie ging naar Albanië. De dame woont al jaren in Nederland en nu ligt ze in scheiding met haar Nederlandse man. Ik vermoedde dat de reis met de scheiding in verband stond en bedoeld was om de nieuwe fase in te luiden. 

    ‘Wat ga je doen in Albanië?’ vroeg ik.

   ‘Ik ga met een groep, dat is leuk, dan kom je op plekken waar je anders nooit zou komen.’

Ik dacht dat groepen je juist op plekken brengen waar je liever niet wil zijn. Het bleek een misvatting.

Ze zei dat ze het Albanese volk al wel kende aangezien de Albanezen massaal naar Italië vluchtten in de jaren negentig.

    ‘Italië kent geen vreemdelingenbeleid, dat woord moet daar nog uitgevonden worden. Maar de redding van de Albanezen was dat ze de nationale Italiaanse zenders konden ontvangen. Als kind leerden ze dus al Italiaans.’

Toen ze nog in Florence woonde en een bouwvakker nodig had belde ze altijd de Albanese klusser. Deze man runt nu zijn eigen succesvolle bouwbedrijf. Sindsdien moest alles wit. Dat vond ze minder. Echte inburgering moet schijnbaar legaal.

Ik vroeg of ze zichzelf ook als een vluchteling beschouwde. Ze zei dat ze voor de liefde naar Nederland was gekomen.

    ‘Dat is ook vluchten toch?’

   Ze knikte en na een korte stilte zei ze: ‘Ja, alhoewel ik nu goed Nederlands spreek, konden mijn man en ik elkaar in het begin beter verstaan dan nu.’

De taal bleek voor haar geen redding maar een façade. 


Gepost in: proza op 2017-10-31

Door Jonah Falke


Ook van Jonah Falke

Griekse kust

Afgelopen maart bezochten mijn vader en ik een aantal kustplaatsen in de buurt van Athene. We kregen een toer van een Griekse bekende. Het was erg vredig aan het strand. De bankencrisis leek even ver weg; er gebeurde niet veel. Mensen met zonnebrillen hingen in strandstoelen en filosofeerden wat.  


Het paard, de wagen en de mens

Schopenhauer noemde het leven de droom en de dood het ontwaken. Maar toen een vrouw zich twee weken geleden doodreed tegen een stilstaande boom langs het Slingerparralel in Ulft, verloor dat filosofische hersenspinsel zijn kracht. De auto vatte vlam, blussen en de vrouw redden bleek zinloos. Onwillekeurig dacht ik: misschien zijn gemeentewerkers de boom vergeten te kappen, ze hadden hem beter kunnen kappen.




recente posts

Griekse kust

Griekse kust

Jonah Falke
Gepost op: 2018-08-09 in: faits divers
Gepost op: 2018-08-07
Gepost op: 2018-08-02 in: faits divers