Oudtante

Oudtante

Jonah Falke

Mijn oudtante nodigde ik onlangs uit om te komen lunchen in Amsterdam. Een week later antwoordde ze via e-mail:

    Aan ons laatste bezoek per N.S. aan A'dam hebben we enkele nare herinneringen       overgehouden. Het was in januari: naar de Hermitage en de boottocht door     de verlichte grachten. Het was heel slecht weer. Henk (mijn man) viel die dag 3 keer:     1X roltrap af, 1X roltrap op (en dus voor hem af) en 1X bij het uitstappen uit de boot.     Onze tas kon ik nog net grijpen voor die in het water viel. Hij hield er, behalve een     snee in zijn vinger, gelukkig geen letsel aan over. We kwamen terug in Arnhem in     een dik pak sneeuw, geen bussen enz. meer. Gelukkig kon ik een taxi staande     houden en al glibberend en schuivend belandden we toch nog in ons eigen bed. Je     vraagt je nu vast af: "Wat moet ik hiermee?"

Ook schreef ze over ziekte. Ze was zojuist ontslagen uit het ziekenhuis.

    Ik voel, dat ik daardoor e.e.a. flink heb ingeleverd en tijd moet krijgen om de     achterstand in te lopen. Dus: werk aan de winkel. Ik zou het al super-leuk vinden om     binnen niet al te lange tijd weer een afspraak met jou te kunnen/mogen maken voor     een lunch! Want wat te lang in het vat zit, smaakt op den duur niet meer zo lekker.

Gistermiddag hadden we afgesproken om te lunchen aan het Willemsplein in Arnhem.

Ze zei: ‘Als ik naar jou kijk zie ik mijn vader, als ik naar mezelf kijk zie ik steeds minder.’


Gepost in: proza op 2017-04-06

Door Jonah Falke

Jonah Falke (1991) werd geboren in Ulft en studeerde fine art painting aan ArtEZ, Enschede. Hij exposeerde in binnen- en buitenland en maakte als frontman van de band Villa Zeno de plaat Self Made Woman. In 2016 verscheen zijn debuutroman Bontebrug. Hij schreef voor Vrij Nederland, See All This, ELLE, HP/De Tijd en VPRO Nooit meer slapen en is vaste columnist bij de Gelderlander en op het Lebowski Blog.


Ook van Jonah Falke

Rumspringa

Een paar weken terug zat ik met mijn geliefde in een trein van New York naar Ottawa, Canada. Buiten de stad stapten er een tiental mensen in die eruitzagen als tweehonderd jaar geleden.


Serendipiteit

Afgelopen weekend opende de expositie ‘Untitled’ van Joris Geurts bij galerie Slewe in Amsterdam. Er werd ook een catalogus van zijn schilderen gepresenteerd. Ik was te laat en miste de speech. Gelukkig zei een man met een Oost-Europees accent: ‘Het was een mooie speech. Ze zeiden dat hij het goed doet, het alleen-zijn in het atelier. Hij mag nu weer verder lijden.’ 
Dat was een geruststelling. 




recente posts

Rumspringa

Rumspringa

Jonah Falke
Gepost op: 2019-04-18 in: faits divers
Controle

Controle

Chris Polanen
Gepost op: 2019-04-17 in: faits divers