Massagesalon

Massagesalon

Jonah Falke

Gisteren bezochten mijn geliefde en ik een Thaise massagesalon. Er brandde wierook, klonk kalmerende muziek en er stond een altaartje vol plastic bloemen. Als offers werden een donut, een kop koffie en frisdrank gebracht.

We waren nog maar net van de straat maar kleedden ons zonder aarzelen uit in een verduisterd kamertje. De vrouw verwisselde handdoeken en zei: ‘Alles is schoon hier, dat is belangrijk.’ 
Er kwam een tweede masseuse binnen. Ze sprak geen woord Nederlands. Ze streek over mijn been tot aan mijn lies en gebaarde dat ik me om moest draaien. Het begon. 

De vrouw depte ons eerst af met een handdoek. Ik stonk naar zweet, maar ik hoopte dat de wierook die zure lucht zou verdrijven.
De massage was hard maar aangenaam. Als kind zei ik tegen mijn moeder: ‘Als ik later rijk ben, neem ik een masseur in huis.’ Er is niks veranderd sindsdien. Was ik te weinig aangeraakt in mijn leven, of kon ik er gewoon geen genoeg van krijgen?

Tijdens de massage verdween elke vorm van ambitie, als die er al was. Ik zou me de rest van mijn leven kunnen laten masseren. En ook, als er spoedig een oorlog uitbreekt, weet ik waar ik zou gaan schuilen. Schuilkelders worden zwaar overschat. Daar waar het schoon is en donuts geofferd worden moet je zijn.

De massage eindigde met een paar klappen in onze nek. Een van de vrouwen zei: ‘Gute morgen, good morning, wake up.’ De droom, of de oorlog, was over. 

Daarna gingen we lunchen. Onderweg vroeg mijn geliefde: ‘Vond je het erotisch?’
De vrouw had mijn geslacht aangeraakt en haar bolle buikje in mijn gezicht gedrukt. Ik zei: ‘Niet erotisch, wel intiem.’ 


Gepost in: faits divers op 2019-05-09

Door Jonah Falke

Jonah Falke (1991) werd geboren in Ulft en studeerde fine art painting aan ArtEZ, Enschede. Hij exposeerde in binnen- en buitenland en maakte als frontman van de band Villa Zeno de plaat Self Made Woman. In 2016 verscheen zijn debuutroman Bontebrug. Hij schreef voor Vrij Nederland, See All This, ELLE, HP/De Tijd en VPRO Nooit meer slapen en is vaste columnist bij de Gelderlander en op het Lebowski Blog.


Ook van Jonah Falke

De wereld van gisteren

Vannacht ben ik te gast bij Nooit Meer Slapen op Radio 1 om te praten over mijn nieuwe roman De mooiste vrouw van de wereld, en wie weet wat nog meer. Een redacteur vroeg me om drie audiofragmenten uit te kiezen voor de uitzending. Het eerste waaraan ik dacht was een man die op de radio, ik denk dat het vorig jaar was, sprak over zijn favoriete boek: De wereld van gisteren van Stefan Zweig. Ik zocht me een ongeluk maar zonder succes. Ik koos andere fragmenten.


Tuymans

Onlangs gaf iemand me het recent verschenen boek Tuymans volgens Tuymans over de wereldberoemde Belgische schilder Luc Tuymans. Ze zei: ‘Het boek is gesigneerd, het schijnt erg grappig te zijn.’
‘Maar dat is toch een hele ernstige, humorloze man?’ vroeg ik.
Ze haalde haar schouders op. Ik keek naar de handtekening. De slordige krabbel had van iedereen kunnen zijn.




recente posts