Het vergeten boek van uitgever Oscar van Gelderen

Het vergeten boek van uitgever Oscar van Gelderen

Oscar van Gelderen

Voor de Week van het Vergeten Boek vroeg Hebban.nl uitgevers naar een boek dat ze met veel liefde hebben uitgegeven, maar dat volgens hen onterecht in de vergetelheid is geraakt. Waarom verdient dit boek een tweede leven? Ook Lebowski-uitgever Oscar van Gelderen werd aan de tand gevoeld over de, naast Stoner, 'beste acquisitie die hij ooit heeft gedaan'.

Deze column verscheen eerder op boekensite en lezerscommunity Hebban

Vijfentwintig jaar geleden – in 1993 – verscheen bij Uitgeverij Arena de roman Memorandum van Yaakov Shabtai. Het was mijn tweede acquisitie – ik had ‘fondsredacteur Israëlische literatuur’ op mijn visitekaartje staan – en gelijk de beste acquisitie die ik ooit heb gedaan, naar mijn bescheiden mening. Ik heb het boek sindsdien vele keren herlezen, en iedere keer sneed het door mijn ziel – alleen Stoner sneed dieper (en verkocht een tikkie beter).

Shabtai publiceerde maar twee romans bij leven, hij stierf jong, op 47-jarige leeftijd. Toen Memorandum in Israel verscheen was het een sensatie: de auteur had een paar toneelstukken geschreven, een verhalenbundel, een kinderboek, maar niemand had deze complexe, verslavende, allesomvattende, collectieve roman zien aankomen: 400 bladzijden, zonder witregels, zonder alinea’s, zonder hoofdstukken, met tientallen, misschien wel honderden personages, een roman waarin het ene verhaal in het andere overgaat, van het ene karakter in het andere, waardoor het lijkt alsof iedereen met iedereen verbonden was – wat tot op zekere hoogte ook wel het geval is in een land als Israel.

 

'Niemand had deze complexe, verslavende, allesomvattende, collectieve roman zien aankomen'

 

Vanaf de eerste, omineuze, regel – waarin zowel de dood van de vader van een van de drie hoofdpersonages, Goldman, wordt aangekondigd, als Goldman’s zelfmoord, negen maanden later – wordt de lezer meegesleept in de levens van de drie vrienden Caesar, Israel en Goldman, en komt een eindeloze stroom van echtgenotes, vriendinnen, ex-en, toekomstige ex-en voorbij, maar niet alleen dat, alles wordt overhoop gehaald, politiek, filosofie, depressie in een stream of consciousness-stijl waar J. Joyce een punt (letterlijk in het geval van Shabtai, de kortste zin is anderhalve bladzijde lang) aan kan zuigen.

Weergaloos.

Waarom het boek niet verkocht en nu vergeten is?

Geen idee: ik heb er alles aan gedaan, me de blaren op de tong geluld tegen onze vrienden van de media, het kreeg goede recensies, een groot en lovend stuk in NRC Handelsblad.

 

'Ik heb er alles aan gedaan, me de blaren op de tong geluld tegen onze vrienden van de media'

 

Ik ben zelfs op bezoek gegaan, in Tel Aviv, bij weduwe Edna Shabtai, die me probeerde te versieren, wat ik een beetje gek vond, ik kwam immers op bedevaart, ze wilde met me naar het strand, ik was toen natuurlijk nog een jonge God, en nog geen afgeleefde oude God, zoals nu, maar toch, ik heb bedankt voor de eer, en liep terug naar het appartement waar ik verbleef, ik liep zelfs expres een blokje om, als hommage aan Shabtai, die in Israel ‘de wandelaar’ werd genoemd, altijd maar lopen die man – op sjabbat hield hij zich keurig aan het voorgeschreven aantal meters die je die dag mag afleggen.

Postuum verscheen een tweede boek, Slotaccoord, dat zich deels in Amsterdam afspeelt. Ook een weergaloos boek, waarin ook ontzettend veel gelopen wordt.

Mijn tip aan u? Scoor een exemplaar, loop een extra blokje om en denk aan de oude Shabtai, onze wandelende vriend.

Misschien snijdt Memorandum ook in uw ziel.


Gepost in: current affairs op 2018-11-02

Door Oscar van Gelderen

Oscar van Gelderen is uitgever van Lebowski. Hij heeft een voorliefde voor literaire herontdekkingen en de verdoemden der aarde. Op zijn eigen blog www.oscarvangelderen.nl publiceert hij over boeken, kunst, muziek, en de jaren tachtig.


Ook van Oscar van Gelderen

Working On A Musical: Rick Lightstone (1954-2016)

Ik ontmoette Rick Lightstone voor het eerst bijna tien jaar geleden, in 2008, toen hij als ‘agent’ van de Amsterdamse street artist Laser 3.14 een boek over de kunstenaar bij me pitchte.
 


Evidently John Cooper Clarke

In 1977 stencil artist Hugo Kaagman put out his first piece in the city of Amsterdam. He was a pioneer before street-art became ‘salonfähig’ (Banksy coffee-cups are a permanent sold out item nowadays) and delivered his works to the streets – long before Blek le Rat, Keith Haring and Basquiat.




recente posts

Blind

Blind

Jonah Falke
Gepost op: 2019-06-13 in: faits divers
Links is voor losers

Links is voor losers

Joost Vandecasteele
Gepost op: 2019-06-12 in: current affairs
Gepost op: 2019-06-12 in: current affairs