Het is je niet aan te zien #1. Het is zwaar om een depressie te hebben in de lente (Ko van 't Hek)

Het is je niet aan te zien #1. Het is zwaar om een depressie te hebben in de lente (Ko van 't Hek)

Anonymous

Depressie is een ziekte die niet altijd zichtbaar is. Het was Ko van ’t Hek bijvoorbeeld niet aan te zien. Maar uitleggen wat je doorstaat tijdens een depressie bleek ook ondoenlijk. Inmiddels gaat het beter met hem en lukt het hem te zeggen wat daarvoor, net als veel anderen die last hebben van een depressie, niet lukte.

De lente heeft iets magisch. Alsof de natuur een stijve heeft, zoals kunstenaar David Hockney het zo poëtisch zegt. Met de zon komt er ook weer kleur in het gezicht, zin om er iets van te maken, geilheid.

De lente is hoop waarvan je weet dat die vervuld gaat worden. De zekerheid dat het zuur achter de rug is en dat het zoet begint. Het is de ingehouden adem vlak voordat de beat dropt. Voorpret is de grootste pret. Het komt, het komt, het is er nog niet, maar het gaat er zijn. Dat vooruitzicht is bijna lekkerder dan het orgasme zelf. Zin in vis op barbecues, boekjes in de zon, avonden die niet ten einde komen, zonder jas naar buiten.

Dit jaar kan ik er net als zovelen geen genoeg van krijgen. Maar dat was een jaar geleden wel anders. Hoewel het me nauwelijks aan te zien was, was ik ziek. Er waren dagen dat ik mijn bed niet uitkwam, en als het me wel lukte dan kwam ik niet veel verder dan de supermarkt (voor diepvriespizza’s).

Depressie, zei de dokter.
Ik ook, zeiden ongeveer een miljoen anderen Nederlanders in 2018.
Gelukkig wordt het weer weer beter, zeiden anderen.

'C’est dur de mourir au printemps’ (‘Het is zwaar om te sterven in de lente’), zingt Jacques Brel in zijn Le Moribond (De Stervende). Depressie is in alle seizoenen een zware ziekte, maar in de lente op zijn allerzwaarst.

Als het je niet lukt om je huis uit te komen, kan het maar beter winter zijn, dan komt toch bijna niemand zijn huis uit. Dan valt je eigen absurde en sneue gedrag niet op. Die winter voelde ik me beroerd, zo beroerd dat beroerd een understatement is. Maar ik werd in ieder geval niet voortdurend geconfronteerd met het plezier en de hoop van anderen. Plezier dat ik zelf door die depressie nauwelijks kon voelen, hoop die daardoor helemaal ontoegankelijk was.

Nee, dan de lente. De wereld klaart op, klautert naar buiten, krioelt met korte mouwen en blote benen over straat. Maar ik zat bijna altijd binnen, en als ik buiten was zag ik wel dat de zon scheen, maar voelde ik niet de prikkelende warmte op mijn huid. Het was licht in een andere wereld, niet in de mijne. Daar was het altijd bewolkt. Dat mijn humeur niet beter werd ondanks dat het weer opklaarde, bevestigde de ernst van de situatie. Het bevestigde dat ik anders was dan de rest, het bevestigde mijn allesverslindende eenzaamheid.

Zo leuk als de lente voor gezonde mensen is, zo verschrikkelijk kan die zijn voor mensen die lijden aan een depressie. Geen wonder dat de lentemaanden (op januari na) de ‘populaire’ maanden zijn in zelfdodingstatistieken. Dat het weer weer beter wordt, is dus niet altijd een geruststelling. Het kan, hoe goed bedoeld ook, zelfs een horrorscenario zijn. Een aankondiging van zware tijden. als plezier en hoop niet de oplossing zijn, maar het probleem.
 

Voor de mensen die de lente met lede ogen tegemoet zien: hou vol. Volgende lente kan het beter zijn, echt waar.
 

Ko van 't Hek (1985) is afgestudeerd in psychologie en theoretische filosofie. Hij maakt complexe verhalen begrijpelijk en aantrekkelijk voor een breed publiek en is onder andere bekend van Kunst kijken met Ko & Kho.

Heb jij of ken je iemand met suïcidale gedachten? Neem dan contact op met 113 Zelfmoordpreventie.

Foto: Catharina Gerritsen


Gepost in: faits divers op 2019-04-24

Door Anonymous


Ook van Anonymous

Zomervakantie (Jeroen Blankert)

Jeroen Blankert put iedere week uit het nieuws, maar dan wel vrij onbelangrijk nieuws. 


Het is je niet aan te zien #7. Ik was mezelf niet, ik was bezeten (Ko van 't Hek)

Depressie is een ziekte die niet altijd zichtbaar is. Het was Ko van ’t Hek bijvoorbeeld niet aan te zien. Maar uitleggen wat je doorstaat tijdens een depressie bleek ook ondoenlijk. Inmiddels gaat het beter met hem en lukt het hem te zeggen wat daarvoor, net als veel anderen die last hebben van een depressie, niet lukte.




recente posts