Geluk

Geluk

Erik Jan Harmens

Vandaag werd ik rondgeleid in het tijdelijke asielzoekerscentrum aan de Wenckebachweg in Amsterdam. Niemand weet waar dat is, maar als je zegt: de voormalige Bijlmerbajes, dan weet iedereen het wel.
 

Tijdelijk betekent dat hier tot 1 januari 2018 maximaal duizend vluchtelingen worden opgevangen, waarna de locatie wordt verkocht. De gemeente wil er tenminste 60 miljoen euro voor vangen: snel uitgerekend is dat 10 miljoen euro per toren.

Hoewel ze tijdelijk in de gevangenis zitten, zijn de bewoners geen plegers van strafbare feiten. Het zijn mensen die een toevluchtsoord behoeven, een schuilplaats. Tegenwoordig noemen we ze: gelukzoekers. Als antoniem voor: gelukkigen. En dat zijn wij.

Zo liep ik vanavond met de groene rolcontainer naar de kant van de weg en zag ik daar twee aan twee allemaal grijze rolcontainers staan, dus kon ik weer helemaal terug naar de carport voor die ándere bak.

En sta ik morgenochtend met honderden andere gelukkigen te wachten op die kutmetro, terwijl we onze nekken buigen over met oorvet besmeurde smartphoneschermen.

Ik las pas in The Guardian, wat trouwens een prima openingszin is voor als je indruk wil maken op een verjaardagsfeestje: ik las pas in The Guardian – dat je dat deel van je brein dat gevoelens van geluk opwekt, kunt trainen, vergelijkbaar met hoe je aan je biceps en triceps werkt op de sportschool.

Door drie weken lang elke dag drie dingen op te schrijven waar je dankbaar voor bent, leert je brein alert te zijn op positiviteit. Na die drie weken gaat dat min of meer vanzelf, al moet je het wel bijhouden, anders zakt al dat optimisme weer in, als een lubberende sixpack.


Deze week draagt Erik Jan Harmens elke nacht een verhaal voor op basis van de actualiteit, bij Nooit Meer Slapen op NPO Radio 1. Afgelopen nacht de tweede, over gelukzoekers (dat zijn zij) en gelukkigen (dat zijn wij).


Gepost in: proza op 2016-11-23

Door Erik Jan Harmens

Erik Jan Harmens (1970) publiceerde vier dichtbundels, vier romans, waaronder het succesvolle en autobiografische Hallo muur, en een kinderboek. Op dit moment schrijft hij beschouwingen over een bestaan zonder verdoving en de roes, die worden gepubliceerd in Trouw. Hij werkt aan een nieuwe dichtbundel en roman, maar in het najaar van 2018 verschijnt bij Lebowski eerst een nieuw autobiografisch werk, over leven in het licht.


Ook van Erik Jan Harmens

Combineren mogelijk

Nog stommer dan goede voornemens zijn mensen die zeggen dat goede voornemens stom zijn. Zo ook is nog saaier dan Twitter zelf: mensen die op Twitter gaan roepen hoe saai Twitter is. Technisch gesproken kun je me 's nachts wakker maken voor een portie Zweedse balletjes van IKEA, maar het hoéft echt niet, want ik vind ze niet te nassen, maar ga ze dus ook niet steeds bestellen om vervolgens te verzuchten hoe smerig die kutballen zijn, want dat wist ik al. Met excuses voor mijn expliciete taal, maar zo staat het op de zak: K.Ö.T.T.B.U.L.L.A.R.  


Homo's en honden

"Ik heb homo’s in mijn naaste omgeving’’, had zevenvoudig Oranje-international en oud-speler van ADO en Feyenoord Ruben Schaken gezegd, in een poging te benadrukken geen homofoob te zijn. Gek genoeg is het zo dat hoe krachtiger je beweert geen homofoob te zijn, hoe meer het lijkt dat je het bent.




recente posts

Worst

Worst

Jonah Falke
Gepost op: 2018-01-19 in: current affairs
Gepost op: 2018-01-19 in: faits divers
Taal

Taal

Sabine van den Berg
Gepost op: 2018-01-19 in: faits divers
Waarheid

Waarheid

Jonah Falke
Gepost op: 2018-01-18 in: current affairs