Excursies

Excursies

Sabine van den Berg

Voor de tweede keer in korte tijd stuit ik op een groep mensen die over het Biotoopterrein slentert, achter hen aan sjokt een blonde hond. Stapvoets fiets ik voorbij. Inmiddels herken ik de leider: een grote vent – ik schat hem op ruim twee meter. Geeft hij rondleidingen? Hij lijkt er niet op uit om de groep iets te onderrichten. Zijn volgelingen letten ook niet echt op; ze praten onderling. Het is koud, allemaal zijn ze dik ingepakt, net als ik. Eerlijk gezegd is het me een raadsel wat ze buiten doen.


Soms krijg ik een tip van een medebewoner: je moet daar eens langsgaan, leuk voor je column. Uit nieuwsgierigheid trek ik die tip dan na. Zo komt het dat ik om een uur of vijf ’s middags in Vleugel B aan een vergadertafel wacht op ene Erik Jaap.

De deur naar de gang staat open. Ik hoor gelach en ruik koffie. Twee jongens, allebei met een knotje in hun nek, komen voorbij. Ze rijden een knalrode fiets naar buiten.

Op dat moment dribbelt er een blonde hond naar binnen die me kwispelend begroet, gevolgd door de grote man die ik herken van de rondleidingen. Hij is Erik Jaap.

Ik luister naar het succesverhaal over een reclamecampagne voor beveiligingssystemen: het huis dat hij liet neerzetten waarin voorbijgangers mochten inbreken, ze kregen vijf minuten voor ze ‘op heterdaad betrapt’ konden worden. Een omaatje wist binnen tien seconden binnen te komen en een bruidegom wilde hoe dan ook een poging wagen terwijl zijn bruid wachtte.

Ondertussen loopt er op de gang een vrouw langs, en weer komt er een knalrode fiets voorbij. Zo’n fiets wil ik ook wel.

‘Handel je in fietsen?’

‘Niet echt.’ Erik Jaap lacht. Al zijn werknemers wonen in Groningen, hijzelf ook. Hij regelde voor hen allemaal een rode bedrijfsfiets om de afstand naar De Biotoop te overbruggen.

‘’s Morgens en aan het eind van de middag kun je ons dus tegenkomen op onze rode fietsen.’

‘En je hond dan?’ Ik aai de hond die zijn kop op mijn voet heeft gelegd.

‘Hij gaat mee in mijn bakfiets. Ook rood.’

Behalve de werkruimte in De Biotoop huurt Erik Jaap hier een kas en heeft hij op het Noorderveld een moestuin met kippen, vertelt hij.

Tot slot laat hij me de verschillende studio’s zien en stelt me voor aan zijn werknemers en stagiaires. Sommigen komen me vaag bekend voor.

Voor ik vertrek, vraag ik: ‘Wat doe je toch altijd met die groepen mensen buiten, geef je ook excursies?’

‘Groepen mensen? Dat zijn wij!’ Hij maakt een groot gebaar langs de tafels van de campagneleiders en tekenaars. ‘Samen voeren we mijn kippen en lopen we langs mijn kas. We laten elke dag met z’n twaalven de hond uit!’

Schrijfster en columniste Sabine van den Berg start zondagmiddag 7 mei met de expositie van haar illustraties uit ‘Berichten uit de Biotoop’ in Vleugel F van de Biotoop. Haar expositie is tot en met 23 juni te bewonderen. Lees hier meer.


Gepost in: proza op 2017-05-18

Door Sabine van den Berg

Sabine van den Berg (1969) volgde de opleiding Reclametekenen in Amsterdam, studeerde tekenen en beeldhouwen aan de Kunstacademie te Rotterdam, en proza aan schrijversvakschool ’t Colofon in Amsterdam. In 2000 verscheen haar eerste roman De naam van mijn vader, gevolgd in 2002 door De lachende derde. In 2013 verscheen Wissel en in 2016 Dingen die niet mogen


Ook van Sabine van den Berg

Roze bh

In het rek met kleding hangt een roze push-up bh. Hij ziet er nog netjes uit gelukkig. Op een handgeschreven briefje dat naast de deur hangt, staat met vrolijke letters: ALLES IS HIER GRATIS.
 


Bosgod

Een paar weken geleden knotte boomchirurg Bas een aantal enorme bomen tussen Beatrixoord en de Hortus in Haren. Ik zou komen kijken, maar wist niet precies waar. Dus fietste ik zoekend rond, tot ik in de verte Bas’ gele, vooral onder Biotoop-jongetjes geliefde grijpwagen herkende.
 




recente posts

Gepost op: 2017-06-23 in: faits divers
Gepost op: 2017-06-22 in: proza
Gepost op: 2017-06-21 in: proza
Gepost op: 2017-06-21 in: faits divers