Dienst

Dienst

Jonah Falke

Een Griekse man vertelde - in het Engels - over zijn diensttijd.
Hij zei: ‘Ik at vijf jaar geen kip.’
‘Heb je vijf jaar in dienst gezeten?’
‘Nee, vijftien maanden!’
‘Oh.’
‘Daarna kon ik geen kip meer zien, we aten drie keer per week kip.’


De  kazerne waar hij verbleef noemde hij een ‘concentration camp,’ mogelijk een Freudiaanse verspreking.
Hij zei: ‘Het is een school voor hoe je een idioot kunt worden, ze hebben gewoon niks te doen. Op de eerste dag vroegen ze: wie spreekt er allemaal Engels? Ik en tien andere jongens staken onze hand op. Wij moesten de toiletten schoonmaken en ze daarna opnieuw beschilderen. De commandant beveelde: ‘Als er iemand op de wc zit schilder je gewoon over hem heen, je ziet hem niet.’ 

Het Griekse weer en de toiletten vermoeide de jongens al snel, en bij gebrek aan een vijand gingen ze om de beurt slapen onder een boom. Een commandant maakte de Griek wakker, trapte tegen zijn voeten en zei: ‘Wat ben je aan het doen? Denk je dat bomen hier gemaakt zijn om onder te gaan liggen? Nou? Nou? De bomen zijn hier gemaakt om de blaadjes op te ruimen.’
Een week lang moest hij harken.

Wat later vertelde hij: ‘Als je slimmer was dan de leiding, had je een probleem. Het verstandigste was om onzichtbaar te zijn voor de leiding.’ 
Ik zei dat veel Nederlandse mannen vroeger hun dienst weigerden. Ze veinsden lichamelijke gebreken, plasten in bed of namen hun hond mee naar de kazerne. Veel werden dan meteen naar huis gestuurd.
De Griek zei dat het daar niet zo eenvoudig was.
Hij zei: “Een jongen die niet in dienst wilde zei tegen de staf: ‘Ik ben gek, ik word hier gek, als ik hier moet blijven maak ik mezelf van kant.”
“Is dat zo?” zei een commandant.
“Ja, ik sta niet voor mezelf in.”
De commandant haalde zijn dienstwapen tevoorschijn en legde het op tafel, schoof het naar de jongen toe.
“Doe het maar, schiet je maar door je hoofd.”’

Daar stopte hij met vertellen.
‘En toen?’ vroeg ik ‘Schoot hij?’
‘Nee, natuurlijk niet, anders zou hij geen gek kunnen blijven.’

Koester de gek, zelfs als ze een idioot van je willen maken.


Gepost in: proza op 2017-05-24

Door Jonah Falke


Ook van Jonah Falke

Hemel

Als kind heb ik eens gedanst. Het moet in 1998 zijn geweest. Volgens mij was het de laatste keer dat ik danste. Want door mijn enthousiasme viel ik met mijn mond op een vuurkorf en verloor ik een groot deel van mijn tanden. Ik krijste en bloedde enorm. Het was weekend en daarom moest ik naar een tandarts een paar dorpen verderop. Ze gaven me nieuwe voortanden. 

 


Derealisatie

Mijn moeder stelde voor om te lunchen in een hotel. We zaten buiten want de zon scheen. Op het terras zat een vrouw. Ik meende te zien dat ze uit de verveling die haar rijkdom had voortgebracht dronk en rookte. Het was ochtend. Misschien had ze veel om te verdoven.




recente posts

Hemel

Hemel

Jonah Falke
Gepost op: 2018-10-18 in: faits divers
Gepost op: 2018-10-16 in: faits divers
#unteilbar

#unteilbar

Karolien Berkvens
Gepost op: 2018-10-15 in: current affairs