Decorum

Decorum

Jonah Falke

Ervan uitgaande dat er geen schepper is - op een stel ouders na - dan is het geen wonder dat er hier nog nooit een genie geboren is. Want iedereen dronk en rookte voor, tijdens en na de zwangerschap. Het opgroeien te midden van volle asbakken heeft zo zijn voor- en nadelen.


Deze column is ook te beluisteren, ingesproken door Jonah Falke zelf.

Koppen van mensen die je alleen kent van een afstand. Ze staan altijd ergens achter in een tent met glazen bier en veel rook om zich heen. Je vraagt je af wat die mensen op doordeweekse dagen doen. Of die dagen lang duren en alleen het weekend telt, of dat het gewoon altijd feest is en alleen de ochtend wat zwaar.  

Er zitten twee mannen aan tafel. Waarom zeggen ze zo weinig en waarom trilt die een zo?    
Als ze spreken, spreken ze over anderen.
Uit het niets zegt de een: ‘Ja, Appie is al heel lang dood, dertien jaar al.’
’Dertien jaar? Een half jaar pas.’
‘Oh, ik dacht dat hij al heel lang dood was.’
‘Het laatste feestje met Appie weet ik nog goed. We waren bij Freddy in het weiland. Tussen de schapen hebben we uren gedanst op muziek van de Pink Floyd. Mooi was dat. Het was al licht.’

Als er een vreemde is, wordt ie eerst goed bekeken, maar niet op een vervelende manier. Vrouwen worden al helemaal nooit onvriendelijk benaderd. Ze had je moeder kunnen zijn of die van je kinderen natuurlijk.
Als je zoiets als decorum kunt verliezen, dan is dat rond je geboorte al gebeurd. Of je dat erg moet vinden weet ik niet, ik denk van niet.
Door de wonden van mijn ouders ben ik een beetje genezen.


Gepost in: proza op 2017-03-16

Door Jonah Falke


Ook van Jonah Falke

Alle Menschen werden Glückssucher

Rond middernacht keerden de bewoners van het huis waar mijn geliefde en ik de afgelopen weken op hadden gepast terug. Ze waren bruin van de zon en vermoeid van het reizen. Het was aangenaam om ze terug te zien, maar toch was het alsof er twee vreemden in ons huis kwamen. Gelukkig hadden ze dat gevoel zelf ook. Ik vermoedde dat het iets primitiefs is, zoals een olifant zijn ontlasting op die van zijn voorganger loost om zijn stempel te drukken. Lang duurde dat gevoel overigens niet.


Waarschuwing

Afgelopen week bezocht ik een bejaarde vrouw in Amsterdam-Zuid. Ze woonde in mijn oude buurt en toen we erachter kwamen dat ze tijdens de oorlog in de Achterhoek verbleef, werden we vrienden.




recente posts

Gepost op: 2018-07-19 in: faits divers
Waarschuwing

Waarschuwing

Jonah Falke
Gepost op: 2018-07-12 in: proza