Bericht uit Brussel

Bericht uit Brussel

Joost Vandecasteele

8u30

Ook al wonen we nauwelijks 300 meter van het school, toch vertrekken we altijd te laat.

Ligt meestal aan mijn zoon, deze keer aan mij.

Ik staar naar elk scherm rondom mij.

Ik staar naar al die gebarsten ramen van die luchthaven, de knal moet enorm geweest zijn.

Maar we moeten vertrekken, we moeten naar school.

Hij weet van niks, we wandelen met flinke tred naar de school en voor de eerste keer sinds jaren zijn de sirenes luider dan het getoeter in Brussel.

Ze komen van overal, ambulances, politiewagens, brandweerauto’s.

Sirenes klinken nijdiger als de weg geblokkeerd blijft.

Ik omhels hem iets langer dan normaal wanneer de schoolbel rinkelt.

 

9u

De openbare omroep toont de herhaling van het journaal gisteren, maar het voelt als ouwe archiefbeelden.

Alles voelt anders nu. Twitter toont foto’s van gewonden, korte filmpjes van rennende passagiers, hun kreten van paniek zijn zo schril.

Twee explosies zijn er geweest, iemand beweert dat er geweerschoten waren, dat er iets in Arabisch geroepen werd, maar ooggetuige ontkent dit later.

Maar niemand ontkent dat het aanslagen zijn, als wraak voor de arrestatie in Molenbeek.

Het stond te gebeuren, niet óf maar wanneer was de vraag.

En dan verandert de titel van ‘Aanslag in Zaventem’ in ‘Aanslag in Brussel’.

Nog een explosie melden ze, in metrostation Maalbeek, vlakbij het politieke centrum van dit land.

Foto’s van een rookpluim en strompelende pendelaars, bebloed en wankel, die op het voetpad verschijnen.

Ik ken dat station, vlakbij een vorig appartement, het voelde als een bunker, diep in de grond.

 

9u30

Ik probeer de school te bereiken, telefoneren lukt niet, overbelast.

Een sms lukt, maar nog geen antwoord.

‘Blijf binnen,’ zegt de regering. Heel het land is in lockdown.

Alle metrostations worden gesloten.

‘Telefoneer niet aub,’ smeken ze.

 

10u

‘De schoolpoort is gesloten, kinderen zitten veilig binnen,’ sms’t de school.

En dan dat ene beeld, het metrostel in Maalbeek na de ontploffing.

Het blurren van de kapot gereten lijven gebeurt pas na het refreshen.

10 doden worden bevestigd in Maalbeek, 11 doden in de luchthaven.

Op Facebook stellen mensen elkaar gerust dat ze veilig zijn.

Iemand post een foto van een middelvinger in de vorm van frieten, iemand anders een tekening van een huilende Kuifje.

 

10u30

Even rijdt de vuilniskar langs en is er gescheld te horen over een dubbel geparkeerde auto.

Heel even overstemt dit de sirenes. Maar niet voor lang.

Ik kan even niet meer. Ik kan alleen maar staren naar het scherm.

10 doden wordt 15 doden in de metro. Het was spits, een directe lijn vanuit Brussel-Centraal.

 

11u

Godverdomme. Die wanhopige klootzakken hebben 22 maart geclaimd.

Meer krijgen ze niet.


Gepost in: current affairs op 2016-03-22

Door Joost Vandecasteele

Schrijver, scenarist en komiek Joost Vandecasteele (1979) gelooft heilig in de kracht van mengvormen. Zo werkt hij momenteel samen met Happy Volcano aan een literaire game en wordt zijn eerste boek, Hoe de wereld perfect functioneert zonder mij, omgevormd tot een televisiereeks door de bekroonde filmregisseur Pieter Van Hees. In 2016 verscheen de roman Jungle bij Lebowski. Bella is zijn zesde boek.


Ook van Joost Vandecasteele

Links is voor losers

Sinds 26 mei gedragen linkse partijen zich als na een dronken onenightstand: verdwaasd en zoekend naar uitvluchten. Met de SP.A die stamelt van ‘We hebben niet echt verloren, want Leuven viel mee’. Wat ook de officiële stads­leuze is, zolang je dat constante irritante gekletter van rolkoffers over kasseien negeert.


'De Vlaamse ruk naar rechts is een puberale reflex'

Het Vlaamse politieke landschap is na de verkiezingen sterk verdeeld, ziet Joost Vandecasteele. ‘Opnieuw is er de oproep te luisteren naar de constant misnoegden.’




recente posts

Blind

Blind

Jonah Falke
Gepost op: 2019-06-13 in: faits divers
Links is voor losers

Links is voor losers

Joost Vandecasteele
Gepost op: 2019-06-12 in: current affairs
Gepost op: 2019-06-12 in: current affairs