Aarde (Ozan Aydoğan)

Aarde (Ozan Aydoğan)

Guest

Op de dag dat jij begraven wordt, zijn er geen bloemen om op je graf te leggen.
Is er geen aarde om je mee af te dekken.
Geen grond om daarin jouw graf te scheppen en uitgeschreeuwd als we zijn;
geen stem om jou gedag te zeggen.
Ongeacht wat de gedachten zeggen.
Op die dag is er geen pad meer, geen stap te zetten.
Omdat we aankomen op de plek waar we heengaan; eenzaam en breekbaar.
Wisten wij veel van onmeetbaar.

Op de dag dat jij begraven wordt, zijn er geen duiven om op te laten vliegen.
Geen kaarten, brieven.
Ook geen naasten, dierbaren of geliefden.
Zelfs niet de herinnering aan hoe jij ons tot in het laatste spaarde, lieflijk.

Op de dag dat jij begraven wordt,
verdwijn jij als sneeuw die niet valt voor de zon die niet schijnt.
Als een schreeuw uit de cel waar geen hond meer naar kijkt.
Als het licht van een schicht als het donker hem grijpt.
Uitgemergeld, als een zuigeling die de borst niet meer krijgt.

Op de dag dat jij begraven wordt dan dichten wij geen gaten.
Bidden wij niet, vinden wij geen amen.
In het flikkerende stille staren van verre lichtlichamen voltrekt dit zicht zich,
verder is niks komen dagen.
Op de dag dat jij begraven wordt dan liggen wij er samen.

De Utrechtse Ozan Aydoğan (1993) won vrijdag 26 januari 2018 het NK Poetry Slam, georganiseerd door Het Literatuurhuis in TivoliVredenburg en onderdeel van de Poëzieweek. 'Aarde' (2017) was een van de eerste spoken word-teksten die Aydoğan schreef. 

Foto: Alex Kat


Gepost in: poëzie op 2018-01-30

Door Guest

Blogs geschreven door gastbloggers...


Ook van Guest

Lees Jilt Jorritsma's voor de Joost Zwagermanprijs genomineerde essay 'Onthoofd'

De genomineerden voor de eerste Joost Zwagerman Essayprijs, bedoeld voor beginnende essayisten, zijn bekend. En onder hen ook een veelbelovende Lebowski-talentpooler: Jilt Jorritsma! Lees hieronder zijn indrukwekkende essay waarvan de aanleiding de beeldhouwwerken van Rodin waren die in het World Trade Center-puin gevonden werden. 


Full Disclosure (2): an essay and poem on writing and belonging by Neil Griffin

A blog series curated by Gina Hay.

En masse, the human race has stayed true to human nature through, for one, not taking literature at face value. We're an inquisitive species. Or, in other terms, a gossiping one. Many literature classes are built on the full exposure of the authors studied. What were their parents like? How did their environments change their writing? And in many cases, which mental breakdown resulted in which famous piece of literature? In this series, we're taking volunteers; writers studying writing, trying to gain a foothold in this "inquisitive" industry, providing us with a glimpse of their own background, and how it has affected their respective writing styles. In addition, they provide some advice to any writer looking for a new perspective.

*




recente posts

Gepost op: 2018-10-16 in: faits divers
#unteilbar

#unteilbar

Karolien Berkvens
Gepost op: 2018-10-15 in: current affairs
Derealisatie

Derealisatie

Jonah Falke
Gepost op: 2018-10-11 in: faits divers